Arjan Ederveen: ‘Oepje en Oopje, of hoe ze ook mogen heten: wat een lelijke schilderijen’

Arjan Ederveen (1956) toert op dit moment met de tragikomische voorstelling Walden door het land. Zelf gaat hij nauwelijks naar het theater. ‘Ik vind het vaak lulkoekerij en niet goed.’ Wat leest, luistert en ziet hij verder zoal?

BOEKEN
“Ik ben dyslectisch dus ik kan niet zomaar ergens gaan zitten en iets lezen. Pas als ik me heel erg concentreer, lukt het me. Dus ik lees eigenlijk nauwelijks iets.
“Het laatste boek dat ik gelezen heb, is van Coco Schrijber, een filmregisseuse die een dikke vriendin van me is. De luchtvegers heet het. Ik heb het van begin tot eind uitgelezen toen ik op vakantie was in India. Het boek gaat over haar ouders en hoe die elkaar gevonden hebben, maar het gaat ook over de geschiedenis van haar familie, haar Joodse achtergrond, de Tweede Wereldoorlog – allemaal ellende eigenlijk. Eigenlijk heb ik daar wel genoeg van, van die Joodse ellende. Ik ken het wel. Maar omdat het over haar en haar familie gaat, heb ik het gelezen. Soms vond ik dat Coco een beetje tulpen rood aan het verven was om te laten zien: ik kan echt goed schrijven. Maar dat had niet gehoeven. Want ze kán echt goed schrijven.

Beeld: Bob Goedewaagen