Onderbetaalde dialectsprekers van Nederland, verenigt u!

Mensen die in een dialect spreken, verdienen over het algemeen minder dan mensen die ABN spreken. Dit opmerkelijke resultaat komt uit een onderzoek van Jan van Ours, hoogleraar Arbeidsrecht aan de Universiteit van Tilburg.

En dat verschil is niet gering. Gemiddeld verdienen volgens van Ours dialectsprekers zo’n vijf tot vijftien procent minder en dat geldt het meest voor mannen en hoogopgeleiden. En dat verschil lijkt in geen geval toe te schrijven aan opleidingsniveau of woonplaats, zo lichtte de hoogleraar in het Algemeen Dagblad toe. Van Ours sluit enige discriminatie op de arbeidsmarkt niet uit. Van mensen die een ander dialect spreken wordt wel eens gezegd dat ze minder productief zijn, en bijvoorbeeld een Limburgs accent wordt vaak als ‘een beetje dom’ gezien.

Een dialect (of beter gezegd: bijbehorend sterk accent, want een Limburger zal nooit zijn volledige dialect tegen een niet-dialectspreker spreken) wordt van oudsher al gauw geassocieerd met een landelijk, ietwat achtergebleven gebied dat niet rijmt met een hoge opleiding. Maar ook tussen dialectgebieden heersen die vooroordelen. Als ‘importLimbo’ die jarenlang in Brabant woonde kan ik dit ten zeerste beamen. Voor iemand van boven de rivieren klinken alle ‘zachte g’s’ misschien hetzelfde; tussen zuiderlingen onderling worden verschillen vaak uitvergroot.

En dat is misschien juist waar het aan schort. In plaats van onderling te bakkeleien over waar het beste carnaval gevierd wordt (de Limburgse vasteloavend, maar dat terzijde) of het oeverloos aan leken duidelijk proberen te maken wat het verschil is tussen een Tukker en een Achterhoeker, is het misschien verstandiger om deze dialectische profilering aan de kaak te stellen. Niet-ABN-sprekers des lands, verenigt u! Uiteindelijk ziet de Randstedeling ons toch allemaal als boeren.

Dus Grunningers, Limburgers, Tukkers en Drentenaren; sluit dat verbond. En ergens in het midden van het land mogen de vertegenwoordigers der dialecten dan bijeen komen, om deze discriminatie te bestrijden. Als een soort Verenigde Naties in het klein. Uiteraard is het onvermijdelijke leger aan tolken die van het Twents naar het Fries naar het Limburgs terug naar het Overflakkees gaan ook geen overbodige luxe, anders verstaat niemand er nog iets van. Porties kibbeling, vlaaien en worstenbroodjes in de pauze. Keigezellig toch?

Als slotakkoord van dit stukje, noem het mijn Dialectisch Manifest, een klein lichtpuntje voor de dialectsprekers onder ons, althans die van zuidelijke varianten. Uit een onderzoek van datingwebsite parship.nl blijkt het Brabantse dialect het meest sexy te zijn, op de voet gevolgd door – jawel – het Limburgs. We mogen dan wel minder betaald krijgen, sexy zijn we zeker.