Hoe het spektakel de president haast dictatoriaal maakt

Ronald Reagan zei het al: politiek is entertainment. De polarisatie en de drama’s die daarmee gepaard gaan, leveren regelmatig spannend vermaak op voor de tv-kijker, maar wat zijn de gevolgen op de lange termijn? Onder meer een president met bijna dictatoriale bevoegdheden.

“Dit jaar zijn er verkiezingen in Amerika. Wisten jullie dat? Ja. Want de Nederlandse pers volgt alles. Alles wat in Amerika gebeurt is interessant. Alles! Ook als er niks te melden is. (–) Op elke straathoek van Amerika staat inmiddels een Nederlandse verslaggever.” Zo stak Arjen Lubach afgelopen februari in zijn tv-programma Zondag met Lubach de draak met de hijgerigheid waarmee Nederlandse media iedere verrichting van de Amerikaanse presidentskandidaten volgen, terwijl geen haan kraait naar de Duitse deelstaatverkiezingen.

Ook ik betrap mezelf erop dat ik het politieke nieuws van gene zijde van de oceaan met net iets meer belangstelling volg dan bijvoorbeeld de verwikkelingen rond de Spaanse kabinetsformatie.

Felix Huygen