Nog 4 dagen. Mijn geld staat op Hillary

De Amerikaanse verkiezingen komen dichter en dichterbij. Hillary Clinton of Donald Trump: de keuze voor de vijfenveertigste president van de Verenigde Staten maakt deel uit van een ongekend spektakel. HP/De Tijd zit twee maanden lang boven op de peilingen.

Donderdag 3 november, nog 4 dagen
Op donderdag 8 september begonnen we bij HP/De Tijd met deze serie. Op dat moment waren er nog 60 dagen te gaan en Hillary Clinton lag op kop in de race. Het was net na het NBC-Forum waar beide kandidaten door presentator Matt Lauer geïnterviewd werden voor een zaal (oud-)militairen.

Op het eind van Trumps intermezzo met de presentator krijgt de Republikein de vraag of hij terreurdaden kan verminderen. “Wat volgt is een Trumpiaans antwoord,” schrijf ik. Trump schat in dat hij in staat is om IS te stoppen, omdat hij een goed bedrijf heeft opgestart en veel internationale ervaring heeft. “Ik heb gewoon een goed oordeel en – weet je – ik ben bekend met het nemen van belangrijke beslissingen,” reageert Trump. Een duidelijk antwoord op de vraag heeft hij niet gegeven.

Clinton krijgt tijdens hetzelfde forum een aanval uit het publiek te verduren. Een marineofficier bijt haar toe dat hij allang in de cel had gezeten, als hij er Hillary’s mailbeleid op had nagehouden. De Democraat probeert de aanval weg te lachen. Een blunder nu, aan het begin van de verkiezingstijd, zou haar campagne in de kiem smoren.

Eigenlijk is het tijdens de afgelopen 56 dagen amper beter geworden. De woorden en retoriek worden tijdens de race harder en harder, de rally’s worden gekleurd door opzienbarende quotes van beide kandidaten en seks als verkiezingswapen wordt niet geschuwd. Het grab’em by the pussy-filmpje duikt ‘stomtoevallig’ op en noopt Trump tot de persconferentie vlak voor het laatste presidentiële debat, waar hij zich laat flankeren door vrouwen die Bill Clinton van seksueel geweld beschuldigen.

Ondanks alles groeit de aandacht vanuit het publiek en de media voor de verkiezingen tot een piek. Daarbij steek ik de hand in eigen boezem. Ik heb net zo goed over de strapatsen van Hillary en Donald geschreven. Tegelijkertijd zou de strijd een te grote olifant in de kamer zijn geweest om te negeren. We werken allemaal toe naar het slot van de danse macabre die begon bij de voorverkiezingen in februari.

Gisteren schreef ik dat de verkiezingsrace veel weg had van de campagne van rond de Brexit. Er zijn zeker in de aanloop genoeg paralellen te trekken. Ook in het Verenigd Koninkrijk leek een anti-establishmentstroming lange tijd onwaarschijnlijk. Als we de laatste peiling van Real Clear Politics in acht nemen, zien we dat het gat de afgelopen maanden alleen begin september zo klein is geweest. Toch ligt het lot niet helemaal in handen van de mensen die komende dinsdag gaan stemmen.

Credit: Real Clear Politics
Credit: Real Clear Politics

Volgens onderzoek van The New York Times stemden al meer dan 22 miljoen Amerikanen, dankzij de speciale regeling voor vroegstemmers. Daarnaast geeft een groot deel van ondervraagden in verschillende opiniepeilingen aan zijn of haar keuze al gemaakt te hebben. Kortom, de laatste campagnedagen gaan het verschil niet maken. We hebben maandenlang gedanst en de Amerikaanse kiezer heeft besloten wie de dance-off heeft gewonnen.

Mijn geld staat op Hillary, maar als het shockresultaat van de Brexit ons iets heeft bijgebracht is het wel de les dat het niet over is voor het beslist is.