Waarom ‘Emma Wil Leven’ zo diep ontroert

Anorexia is een stille, wrede moordenaar die miljoenen (voornamelijk, maar niet uitsluitend) meisjes in zijn greep houdt. De achttienjarige Emma verloor de strijd tegen de slopende ziekte in april van dit jaar. Haar aangrijpende verhaal, getiteld Emma Wil Leven, werd dinsdag uitgezonden en deed heel wat stof opwaaien.

De documentaire, grotendeels gefilmd door Emma zelf en samengesteld door documentairemaakster Jessica Villerius, stemt de kijker als snel droevig. We zien het tienermeisje op de fiets in 2015, triomfantelijk. Dit is een speciaal moment. Fast forward naar een jaar later: Emma gaat dood, de anorexia heeft haar lichaam opgebrand. Niet lang daarna overlijdt ze in Portugal, waar ze in een speciale kliniek haar laatste behandeling onderging.

De documentaire laat een kant van anorexia zien die zelden vertoond is. Villerius heeft tijdens het proces allerlei experts ingeschakeld die dit onderstrepen. Het is een verraderlijke aandoening, die in zo’n vijftien procent van de gevallen dodelijk is. Vaak wordt anorexia lang niet herkend, of afgedaan met kul als: ‘Eet toch een extra boterham.’ Voor de ware anorexiapatiënt klinkt een dergelijk ‘advies’ hetzelfde als een bevel om een brandend huis binnen te lopen. Deze treffende vergelijking werd in de documentaire gemaakt door een van haar behandelaars, drs. Annemarie van Bellegem van het AMC Kinderziekenhuis.

De dinsdag uitgezonden documentaire werd gegoten in bijna anderhalf uur durende anorexia-special, met een nabespreking die door Sophie Hilbrand op een bewonderenswaardige, integere manier werd geleid. Naast Emma’s ouders werden ook verschillende deskundigen die Emma in haar behandelproces begeleidden aan het woord gelaten over de ware impact van anorexia.

En dat is ook wat Emma met dit document wilde bereiken, zo legt Villerius uit. Ze stierf, en zodoende wordt Emma Wil Leven een verhaal over een tienermeisje dat in de greep wordt gehouden door een vreselijke ziekte, die haar uiteindelijk niet meer loslaat. Het ware verhaal, verteld vanuit haar perspectief. En dat maakt de documentaire – hoe triest ook – des te belangrijker.

De uitzending kijkt u terug door op onderstaande afbeelding te klikken.emma-wil-leven_hp