Een bewogen jaar

In de laatste dagen van het jaar blikt schrijver Gerjon Gijsbers (1983) op droogkomische wijze terug op het afgelopen jaar. Vandaag: de sport.

‘Ja, nou, het was natuurlijk een bewogen jaar,’ hoorde ik Halina Reijn zeggen in de laatste aflevering voor de winterstop van De Wereld Wordt Gek, die in het teken stond van het thema broederliefde.
Dat klopt, dacht ik onmiddellijk, daar heeft ze ein-de-lijk eens een punt. Het wás een bewogen jaar, zeker wat de sport betreft. Met name omdat doodstil op de divan sigaretten liggen roken nog altijd niet tot Olympische discipline is verheven. Toen bedacht ik me dat de uitspraak van Halina misschien de spijker op de kop was, maar dan wel een spijker in rottend populierenhout. Niet voor alle sporters was het een bewogen jaar. Zo is spijtig genoeg Johan Cruijff ons ontvallen. Onze nummer 14. Jagen, jagen, jagen op de eeuwige jachtvelden. Ik hoopte dat Halina bij een volgend televisieoptreden ook zou denken aan de nabestaanden en haar woorden zorgvuldiger zou kiezen, bijvoorbeeld met gebruikmaking van Kramers Nieuw Woordenboek.

Niet alleen brandde het orakel van Betondorp het Nederlandse voetbal in de kaart, hij liet ons ook een grote keur aan inspirerende inzichten, memorabele filosofieën en schijnbaar eenvoudige spreuken na.

‘Juist wanneer je iemand mag, hamer je op zijn tekortkomingen.’

‘De hoogste opgave van het menselijk kennen is: te begrijpen dat hij niet begrijpen kan.’

‘In zekere zin ben ik waarschijnlijk onsterfelijk.’

Hier, Halina, spreekt een man die wel vooraf zijn woorden overweegt. Waarschijnlijk onsterfelijk, maar waarschijnlijker niet, echter in zekere zin absoluut, want we zullen El Salvador niet makkelijk vergeten en hij zal generaties voetballers blijven beïnvloeden.

Johan Cruijff is voor mij het toonbeeld van de topsporter die min of meer sterfelijk blijkt. Ondanks al zijn prestaties een mens van vlees en bloed. Zelfs het best getrainde talent grijpt weleens naast de rekstok, moet de verleiding kunnen weerstaan om het Olympisch dorp te ontvluchten om met zijn vriendin feest te vieren in de schimmige achterbuurten van Rio de Janeiro of zet een spuit epo terwijl hij een lapdance krijgt van een Poolse prostituee. Van Thomas Dekker vraag ik me nog wel steeds af waarom hij, die toch beweert zich te schamen, pontificaal met een heroïsch portret op zijn onthullende boek staat afgebeeld.
Goed, dat is mijn zaak niet. Gezien ik vind dat bij sport de nadruk te veel is komen te liggen op geld en geboekte resultaten, heb ik besloten in de toekomst de Populistische Spelen te organiseren, waarbij geen medailles uitgereikt worden en het spelplezier weer voorop staat. Boomstamwerpen, hamertje tik
en naar de top van een populier klimmen zullen daarbij de belangrijkste sporttakken zijn.

Halina mocht bij het thema broederliefde een filmpje laten zien. Ze schotelde de kijkers een fragment van Carpool Karaoke voor, waarin James Corden met verschillende artiesten ‘All I want for Christmas is you’ zong.
Mariah Carey had een decolleté waarin zelfs Ranomi Kromowidjojo zou verdrinken. Haar borsten bewogen niet mee op de muziek. Haar borsten zijn immers van plastic.

In zekere zin is ze waarschijnlijk onsterfelijk.

Lees hier Gerjon Gijsbers’ terugblik op het politieke jaar.