‘Trap er niet in’, het zoontje van Halbe Zijlstra en Trump: het gênantste uit 2016

Een lachwekkende mixtape is nog het minste wat je kon overkomen in een jaar als 2016. Gelukkig is er naast al het wantrouwen genoeg gênants voorgevallen in het afgelopen jaar.

Fietsenstallingtaal in de Kamer
‘Pleur op’, ‘Ga lekker terug naar Turkije’ en ‘U moet uw paspoort inleveren’. Het politieke jaar 2016 gaat niet de boeken in als het jaar van verbroedering. Het hoogtepunt? Dit staaltje fietsenstallingtaal, niet in de Tweede Kamer, maar tijdens een raadsvergadering in Zeewolde: zowel PVV-leider Geert Wilders als DENK-lid Selcün Özturk spreken in tijdens een raadsvergadering over de komst van een asielzoekerscentrum. Özturk vergelijkt Wilders in zijn rede met ‘een tumor in je hoofd’. Opvallend voor een beweging die de verruwing wil beëindigen. Trap er niet in, zullen we zeggen.

Wantrouwen
‘Trap er niet in’ is ook wat een groot deel van de Tweede Kamer moet hebben gedacht tijdens de regeerperiode van Rutte II. Het tweede kabinet van Mark Rutte is tussen 2012 en het eind van 2016 goed voor liefst twaalf moties van wantrouwen. Een astronomisch hoog aantal, wanneer je dit vergelijkt met het totale aantal moties van wantrouwen sinds 1974. Dat zijn er slechts tweeëndertig. Gêna-hant! Grootverdeler op het gebied van deze moties is Geert Wilders. Vanaf 2005 deelt hij elf van de zeventien moties uit tegen het voltallige kabinet. Het tekent het onderlinge wantrouwen op de plek waar het land moet worden geregeerd.

Trump
Zei iemand wantrouwen? De personificatie van wantrouwen richting het establishment in 2016 is natuurlijk Donald Trump, oftewel de man die op 20 januari beëdigd zal worden als president van de Verenigde Staten. We zouden een hele boekenkast kunnen volschrijven over de meest gênante momenten tijdens de verkiezingsrace. Was het Trump die tijdens het tweede debat Clinton toebijt dat ze de cel invliegt als hij aan de macht komt? Was het de Russische inmenging in het proces? Of was het falen van de media te gênant voor woorden? We laten het aan u. Kom er maar in, Donald!

via GIPHY

Handshake Bling
Naast het feit dat hij werd verkozen tot president verdient Trump ook een nominatie voor de meest ongemakkelijke handdruk van het jaar. Op 10 november bezoekt president-elect Trump na zijn verkiezingsoverwinning het Witte Huis voor een overleg met de zittende president Barack Obama. Wat we in het oval office zien, is een parodie op een respectvolle handdruk. Obama kijkt zijn opvolger amper aan. Het zijn niet de enige twee vijanden die elkaar dit jaar gedwongen de hand schudden. Zo hebben we altijd nog de gezworen vijanden José Mourinho en Arsène Wenger.

Chinese miljoenen
Naast het opwinden over politiek breken we ons brein graag over het reilen en zeilen in de voetbalwereld. Het was een jaar waarbij ‘we’ ontbraken op het EK Voetbal. Volgens veel kenners is dat op zichzelf al een schande. Het is voor ons Nederlanders pijn om te zien dat een kampioenschap een feest kan zijn zonder onze oranje feestfans. Al is de lichtmanager van het Stade de France na zijn blunder voor de finale waarschijnlijk ontslagen. De onverlaat liet de lichten aanstaan nadat hij de avond voor de eindstrijd het stadion verliet. Het gevolg: een mottenplaag.

Daarnaast was 2016 het jaar van de Chinese overnames. De overheid in Peking vond het een goed idee om enkele miljarden in een van de slechtste competities ter wereld te pompen. De resultaten doen de voetbalwereld duizelen. Carlos Tevez, geen legendemateriaal, gaat bij Sjanghai 750.000 euro verdienen. Per week! Dat is bijna het totaalbedrag dat ADO Den Haag verlangt van zijn Chinese eigenaar Hui Wang.

VVD
Het is niet het jaar – al is het ook niet het jaar van de PvdA – van de VVD. Naast de eerdergenoemde moties van wantrouwen tegen het kabinet moet Rutte proberen het schip recht te zien houden in verschillende stormen. De Brexit, het Oekraïneverdrag, de vluchtelingen; het is een rijtje waar je maar aan moet gaan staan. Dan is het grootste issue niet eens genoemd. Althans, het grootste issue in de ogen van Ruttes adjudant Halbe Zijlstra. Hij gebruikt in een zwartepietendiscussie bij Pauw zijn zoontje om zich achter te verschuilen. Als je dan geen labbekak bent!

Om toch af te sluiten met een positieve noot. Op de School voor Journalistiek wordt geleerd hoe je om moet gaan met een moeilijk interview. Je leert rustig te blijven en leert om te proberen om er nog iets van te maken. Dat laatste moet een verslaggever van The Hollywood Reporter ook hebben gedacht, maar zijn aanpak mislukt in een interview met filmkomiek Jerry Lewis volledig.

Lekker gênant, maar ideale leerstof.

Het interview met Lewis is ook opgenomen in onze lijst met meest indrukwekkende interviews van 2016.