Onze eigen flutmarokkanen zijn niet gewenst

Maandag de kraker Marokko-Togo: gaat u kijken? Natuurlijk, ook ik ben wel benieuwd wat Feyenoord-anker Karim El Ahmadi er op het middenveld van Marokko van terecht brengt. Maar voor de rest zal er voor Nederlanders weinig bijzonders te beleven zijn bij Marokko tijdens de Afrika Cup.

El Ahmadi is de enige Marokkaanse eredivisiespeler die in Gabon zal optreden. En dat terwijl het meer dat ooit krioelt van de Marokkanen op de Hollandse velden. Kennelijk zijn onze Marokkanen niet goed genoeg voor het toch verre van hoogstaande nationale team van Marokko; deze week oefende het nog futloos tegen Finland, en verloor.
Blijkbaar staat de eredivisie tegenwoordig zelfs in Noord-Afrika dermate laag aangeschreven dat ‘onze’ uitblinker Hakim Ziyech zijn kunstjes de komende weken gewoon in de polder kan blijven vertonen. Bijna beledigend.

De toestand wordt nog treuriger als je bedenkt dat de trainers Pim Verbeek en Mark Wotte in opdracht van de Marokkaanse voetbalbond al jaren bezig zijn om jonge Marokkanen warm te maken voor het land van hun familie. Een reeks talenten werd geanalyseerd en opgeroepen, van Zakaria Labyad (nu FC Utrecht) tot Adnane Tighadouini (Vitesse), maar tot opname in de selectie voor de Afrika Cup heeft het niet geleid. We zullen het behalve met Al Ahmani met de geboren Amsterdammer Mbark Boussoufa (club: Al Jazira), de voormalige Heraclied Oussama Tannane (St-Etienne) en de ex-PSV’er Nordin Amrabat (Watford) moeten doen.

‘Er breken steeds meer Marokkaanse jongens door via Nederlandse academies, waar goed wordt gewerkt, zei Jong Marokko-coach Wotte in VI. ‘Dat vinden ze bij de Marokkaanse bond ook interessant.’ Uiteraard: die spelers worden hier naar een hoger plan getild, onder andere door de jeugdafdelingen van de KNVB, en als ze oud genoeg zijn voor een nationaal elftal kiezen ze steeds vaker ‘met hun hart’ voor Marokko.

Maar voorlopig wil Marokko dus onze pleintjesvoetballers helemaal niet; de bondscoach Hervé Renard neemt liever spelers uit obscure Arabische competities en van middenmoters en laagvliegers in Frankrijk, Spanje en zelfs Bulgarije.

In onze ogen is Sofyan Amrabat goed bezig bij FC Utrecht. Zijn oudere teamgenoten Nacer Barazite en Yassin Ayoub manifesteren zich als smaakmakers van de eredivisie, als creatieve sprankelende middenvelders die best op een hoger niveau mee zouden kunnen komen. Wat mogelijk ook geldt voor onder meer Rochdi Achenteh van Go Ahead en dus zeker voor Ziyech van Ajax.
En als het nou nog toplanden als Ivoorkust en Algerije waren die onze migrantenzonen te min vonden, maar Marokko?

Voordeeltje is natuurlijk wel dat hierdoor alleen El Ahmadi zich de komende weken bloot zal moeten stellen aan voodoo en Afrikaanse tackles. Intussen verlustigen wij ons volop aan onze eigen flutmarokkanen in onze eigen flutcompetitie.