Kijk uit, voor we het weten eten we een pan plastic mosselen

We moeten minstens één keer per week – bij voorkeur vette – vis eten van het Voedingscentrum. Alleen, is vis – door overbevissing en bevuiling – wel zo gezond? Een studie van de Universiteit van Gent laat ons zien dat we via zeedieren steeds meer plastic op ons bord en in ons lichaam krijgen.

Vis is goed voor de gezondheid. Hij bevat jodium en vitamines, is arm aan cholesterol en voedzaam en rijk aan proteïnen. Vette vis zoals zalm heeft daarnaast omega 3-vetzuren, meervoudig onverzadigde vetzuren die goed zijn voor hersenen, hart en huid.

Tijdbom

Toch zit er een keerzijde aan onze zeedieren uit de Noordzee als mosselen, oesters en kreeftjes. Die zitten vol plastic, volgens verschillende onderzoeken van de Universiteit van Gent. Onderzoekers berekenden dat de weekdieren uit de Noordzee zoveel plastic bevatten dat we jaarlijks tot wel 11.000 plasticdeeltjes opeten.

Nieuw onderzoek van dezelfde universiteit, waarover de Belgische krant De Standaard bericht, toont aan dat een deel daarvan ook in ons bloed kan terechtkomen en zich daar ophoopt. “Een potentiële tijdbom,” noemen de onderzoekers het.

Het probleem voor ons speelt vooral bij kleine zeedieren. Bij kabeljauw bijvoorbeeld zit het plastic in de maag en darmen. Dit zijn delen die we niet opeten, terwijl het in mosselen, oesters, garnalen en kreeften zit in delen die we wél opeten.

Plasticbollen

Het plastic in de vissen is afkomstig van de immense hoeveelheden plastic zwerfafval, die via rivieren in de zee terecht komen. Al blijft het daar niet bij. Kleine plasticbolletjes, die gebruikt worden in cosmeticaproducten en wasmiddelen, zorgen de laatste jaren voor veel extra vervuiling.

Uit een recente studie is gebleken door het nemen van een douche wel 100.000 plasticdeeltjes in de zee terecht komen. Daar worden ze weliswaar afgebroken tot microplastics van minder dan een millimeter groot, maar hierdoor worden ze ook weer gegeten door zeedieren. Zo komt het plastic op ons bord terecht.

Preventie

Kwalijk daaraan is, zo laat de studie van de Universiteit Gent zien, dat die deeltjes ook in ons systeem kunnen blijven. Laboratoriumproeven hebben aangetoond dat microplastics door de darmwand doordringen. Daarmee kunnen ze dus ook in ons bloed en lymfesysteem terecht komen en om zich daar op te stapelen. Per jaar kunnen er zo tot een zestigtal deeltjes in ons bloed komen en zich daar ophopen. Onbekend is nog wat het exacte gezondheidsrisico daarvan is, omdat het moeilijk in te schatten is welke hoeveelheid plastic leidt tot ontstekingen of ziekte.

Volgens de onderzoekers is het tijd dat er meer maatregelen getroffen worden om het plastic uit onze wateren te weren. Een recente studie wees uit dat de plasticvervuiling ook al de diepste plekken van de oceanen wist te bereiken. Het is te hopen dat we het plasticprobleem snel aanpakken, want voor we het weten genieten we van een pan plastic mosselen.