Grab’em by the Thierry!

Zo nou, dat hebben we ook weer gehad, de verkiezingen. Heel Nederland is zo ver opgeschoven naar rechts dat we bijna de planeet afdonderen. Populisme heeft niet gewonnen, maar is wel pluche-fähig geworden. Er zullen bovendien negen vrouwen minder in de Tweede Kamer zitten. Dat geeft niets, want het draait tenslotte om kwaliteit. Als ze dat hadden gehad, hadden ze er wel gezeten, nietwaar?

Vrouwtjes, praat me er niet van. We hebben er nu een kersverse politicus bij die er veel verstand van schijnt te hebben. Thierry Baudet. Versierder, lavendeldandy, levensgenieter en intellectueel. Hij kan alles met een ui en een glas wijn en weet wat dames willen. Overmand worden. Pardon? Jawel. Dat heeft hij geleerd van Julien Blanc, die versiercursussen geeft voor onzekere vriendzone-slachtoffers. De gemoederen op het internet lopen weer hoog op. Thierry B. zou verkrachting promoten en misogyn zijn. We hebben onze eigen pussy gate light! Er worden druk stukken uit zijn roman en citaten uit zijn TPO-artikel gedeeld.

In dat artikel beweert hij in eerste instantie dat jonge vrouwen de wreedste diersoort zijn omdat ze je kunnen afwijzen. Dat ben ik wel met hem eens. Het moet voor een puberjongen die is opgegroeid met het idee dat mannen jagers en vrouwen prooien zijn, extreem naar en vernederend zijn om door mooie meisjes te worden weggestuurd. Dat doet pijn en het zal, denk ik, een belangrijke reden zijn dat de cursussen van Julien Blanc zo gretig aftrek vinden.

Women are afraid that men will kill them

Ik wil Thierry en de gekwetste mannen daarbij wel even op de beroemde quote van schrijfster Margaret Atwood wijzen, om de boel een klein beetje in perspectief te zetten: “Men are afraid that women will laugh at them. Women are afraid that men will kill them.” Mannen vergeten in hun eigen verborgen kwetsbaarheid vaak het fysieke overwicht dat ze hebben en hoe bedreigend dit kan zijn, zeker voor jonge meisjes.

Vervolgens zegt Thierry in zijn stuk: De realiteit is dat vrouwen overrompeld, overheerst, ja: overmand willen worden. Dit vind ik wél nogal problematisch. Want willen vrouwen dat echt?  Jahoor, vast. Maar niet alle vrouwen. Sommige, soms, op het goede moment, op de goede plek, bij de juiste persoon, als ze ervoor in de stemming zijn, als ze zich veilig voelen, enzovoort en zo verder. En dat is zo jammer voor Thierry B. en mannen die zo’n cursus volgen. Ze missen een van de állerbelangrijkste aspecten van hun studieobject en dat is: het zijn net mensen! Vrouwen, ze willen niet allemaal hetzelfde en ze willen niet altijd hetzelfde. Soms gouden, soms sperma en soms gewone douche. Soms teder, soms wild. Soms dominant, soms subversief.

Hogere wiskunde van de lagere school

Zoals mannen dus eigenlijk. Die vinden het af en toe ook best lekker om eens flink overvrouwd te worden. Maar niet altijd, niet overal, niet door iedereen. Het is zo eenvoudig. Hier komt mijn gratis cursus: wat wil de vrouw? Vraag het haar!

Julien Blancs theorieën werken eerder door het feit dat ze het zelfvertrouwen van die mannen opkrikken dan door dat ouderwetse idee dat een vrouw altijd overheerst wil worden. Zelfverzekerdheid is voor beide seksen aantrekkelijk en niet hetzelfde als dominantie. Het gevaarlijke van zo’n uitspraak van Baudet is dat het generaliseert, waardoor weer honderden jonge, onzekere jongens zich vast gaan houden aan precies de verkeerde waarheid. Gevoelige knullen die uitgroeien tot fysiek dominante mannen. Wat weer resulteert in angstige vrouwen. Waardoor ze juist weer nee gaan zeggen.

In het TPO-stuk zegt Thierry hierover: “De realiteit is dat vrouwen niet alleen maar met omzichtig ‘respect’ behandeld willen worden door hun sekspartner; dat ze helemaal niet willen dat je hun ‘nee’, hun weerstand respecteert.” Dat vind ik een ronduit gevaarlijke uitspraak. Vrouwen leren nee zeggen en mannen leren die nee te negeren. Je kunt toch op je vingers natellen dat dat niet goed afloopt? Zeker met een torentjeshoog IQ.

Hogere wiskunde van de lagere school, noem ik dat in mijn debuutroman. Ik denk niet dat Thierry een verkrachtingsverheerlijker is. Ik denk dat hij niet genoeg stil heeft gestaan bij de consequenties van zijn uitspraken. Zoals mensen op sociale media nu ook weer van allerlei ongenuanceerds over hem roepen zonder over de gevolgen na te denken.

Over zijn boek kan ik kort zijn. Dat is fictie. Daar kun je hem niet op aanspreken. Literatuur is vrij. Kunst is heilig. De man is een romancier, een fijngevoelig kunstenaar, net als ik. Mijn tweede roman zal overigens gaan over het feit dat mannen graag bloedig vermoord worden en dan rauw willen worden verorberd met een ui en een goed glas wijn.