Net als Mark Rutte happen in een stukje Groninger cultuur

Wekelijks neemt Alexandra Besuijen op deze website de wereld voor mode en trends kritisch onder de loep. Deze week: Beha’s voor over je kleren, hip happen uit een kommetje en de opkomst van de Groninger aaierbaal.

Over de top

Er zijn weleens van die modische malligheden dat je denkt: daar doe ik niet aan mee. Te raar, of je hebt het geld er niet voor, of het figuur, of allebei. Van die dingen die ontworpen lijken te zijn door absolute vrouwenhaters, in elk geval vrouwen met tieten en een kont. Van die giga-vissersbroeken die over je schoenen tot op de grond reiken waardoor je voetloos door het leven lijkt te gaan; ruches zo groot als de rugplaten van een stegosaurus – of hoe heet dat – en mouwen formaatje luchtballon.

Het allermalste op dit moment is echter toch wel de bralette. Oorspronkelijk werd dit kanten behaatje met een brede band en zonder vulling of beugels onder de kleding gedragen, maar inmiddels is het een bh-achtig topje dat over blouse of T-shirt gaat. Nieuw is het allerminst, want in de jaren tachtig deden we dat ook al, maar toen was het speels, punk en sexy met veel kant, studs en visnet.

Nu zijn het meer een soort mini-topjes die tot net onder de borst reiken, al zijn borsten in deze beslist onhandig. Daar is eigenlijk geen plaats voor. Zelfs een landelijke krant besteedde er deze week aandacht aan: hoe draag je de bralette? Het meest voor de hand liggende antwoord is natuurlijk ‘niet’. Al nam de redactrice de vraag serieus en wist ze te melden dat je er wel wat rare blikken mee zou trekken, maar dat modekenners het naar waarde zouden weten te schatten. En dat je gewoon moet ‘volhouden’, al loop je nog zo voor joker. Nou ja. Men doet maar. Maar echt, het ziet er níet uit…

Kom je eten?

Trouwe Pinterestbezoekers konden er maanden geleden al niet onderuit, maar inmiddels is de Buddha bowl aan een groter publiek toe en staat ‘ie zelfs in de Metro en de Allerhande. De boedawát? Buddha bowl, of Boeddhakom, een kom gevuld met eten. Veel meer is het niet en toch is het hartstikke hip.

Nou kan je natuurlijk alles uit een kom eten, zelfs boerenkoolstamppot, maar dat is nou ook weer niet de bedoeling. De kom wordt gevuld met een uitgebalanceerd maaltje, zoals rijst, eieren, vis, groente en noten. Het moet niet alleen voedzaam zijn, maar ook kleurrijk en eerlijk is eerlijk: er zitten meesterwerkjes bij.

Ik ben inmiddels fan: de mogelijkheden zijn vrijwel onbeperkt, de afwas juist heel beperkt en je verdient er gegarandeerd kudo’s mee op Instagram. Oh en dan niet je kommetje afstylen met een bamboematje en eetstokjes, want dat is culturele appropriatie en dat mag niet. Ik zweer je.

De tekst gaat verder onder deze afbeelding.

Culturele eierbal

Zelfs de spellingcorrector van mijn iPad kent het woord niet. Van ‘eierbal’ maakt hij zomaar ‘dierbare’. Daar zullen ze het in Groningen trouwens vast wel mee eens zijn, want de eierbal – aaierbaal schijnen ze daar te zeggen – is er een geliefde snack. Nou weet ik niet heel veel van Groningen – ze kunnen er aardig voetballen, ze hebben een mooi museum en een dito toren en er komen soms aardige meneren vandaan ❤️ – maar de eierbal was mij helemáál onbekend.

trends
Mark Rutte zet zijn tanden in 2015 in een echte eierbal.

En mij niet alleen, want buiten Groningen schijnt hij nergens gegeten te worden. Maar daar komt ongetwijfeld verandering in, want de aaierbaal is uitgeroepen tot immaterieel cultureel erfgoed, zoals dat eerder ook gebeurde met onder andere de Limburgse stroop en de Alkmaarse boerenkaas.

En wat is een eierbal dan? Eigenlijk een grote bitterbal met een hardgekookt ei erin. Uitgevonden naar verluidt in 1951 door automatiek Sloots in de Oude Kijk in ’t Jatstraat in Groningen (Monopoly!) Niet zo nutritioneel verantwoord als de Boeddhakom, maar allemachtig, wat lijkt ‘ie me lekker! Hopelijk binnenkort in een automatiek bij mij in de buurt, want zelf maken valt nog niet mee.