Let op, gekke hipsters: Deze gin-tonic schijnt goed voor de huid te zijn

Wekelijks neemt Alexandra Besuijen op deze website de wereld voor mode en trends kritisch onder de loep. Deze week:  de avolatte en een semi-gezonde nieuwe variant op de gin-tonic.

Laat me niet latte

Mijn oude buurtje is de laatste jaren flink opgehipsterd. Waar een paar jaar geleden de grootste winkelstraat een aaneenschakeling was van louche koffiehuizen, dubieuze belwinkels, rommelige groentezaakjes en met onooglijke prullaria volgepropte bazaars kun je nu zowat huis-aan-huis terecht voor glutenvrije bagels, ambachtelijk bier, huisgemaakte wortelpompoentaart, op houten planken geserveerde pulled pork en hippe designdingetjes.

En er is uiteraard een Starbucks waar je met je laptop en je ingewikkelde koffie voor een paar piek een uurtje de creatieveling m/v kunt uithangen. Voorheen wilde ik daar nog weleens over mopperen – ‘wie zijn al die mensen, waarom zien ze er zo uit en wat dóen ze hier in godsnaam’ – maar inmiddels moet ik toegeven dat mijn biotoop er een stuk op vooruit is gegaan. Ook qua huizenprijs trouwens, maar goed, zo gaat dat.

Ik schrik dus niet meer zo gauw van linksgedraaide humus op Zuid-Koreaans koudgebakken speltbrood of een blaartrekkende paars/rose, tot acute diabetes leidende unicorn frappuccino, maar er zijn grenzen. Mocht de avolatte zijn intree doen – en ik vrees met grote vreze – dan is het hij eruit of ik eruit. De avolatte. Een latte macchiato geserveerd in een avocadoschil. Ik verzin het niet. Of, zoals een criticus het uitdrukte: ‘koffie in een stuk afval’. In eerste instantie een geintje van een zich blijkbaar vervelende Australische barista, maar al snel een instanthit op Instagram. En je weet, als het op Instagram, komt het allemaal wel heel dichtbij.

Een avolatte. Doe. Even. Normaal.

De tekst gaat hieronder verder. 

gin-tonic
Bron: Lolliebelle

Betty Cage

Soms denk ik weleens dat alle glossy-, vrouwen- en showbizzpagina’s hetzelfde persbericht overnemen en nauwelijks moeite doen om zelf ergens iets van te vinden. Neem nou ribcage bragging, het Instagramfenomeen du jour – op die fucking avolatte na dan 😳 – waarbij jonge, mooie meiden hun ribbenkast tonen om op te scheppen hoe dun ze zijn. Toen ik het woord voor het eerst las, had ik er meteen een hongerwinterachtige associatie bij. Maar dat bleek reuze mee te vallen. Want wat is het?

Meisje ligt met holle rug, armen boven het hoofd et voilá: ribbetjes! Niks meer, niks minder. Maar daar denken die glossyredactrices heel anders over. Een schande is het! Moesten we ons eerst uithongeren vanwege de thigh gap – een gaatje tussen je benen maar dan anders – toen de ab crack – die inderdaad best wel raar is en anatomisch onbegrijpelijk – nu zouden we dus massaal aan het diëten moeten gaan om met onze uitgemergelde ribbenkastje te kunnen pronken.

Maar nee! Ik heb het zelf geprobeerd en met mijn maatje 42 toch niet echt een spriet zijnde en met als favoriet voedsel pizza en kadetjes gebakken aardappel, kon ik moeiteloos ribcagen en er nog over braggen ook! Daar hoef je namelijk helemaal geen vijftig kilo voor te wegen, met het dubbele red je het waarschijnlijk ook nog wel.

En bovendien: het is helemaal niks nieuws. Marilyn Monroe deed het al en de bekendste ribcager was uiteraard Betty – Cage eh… – Page, hét bondagemodel uit de jaren vijftig. Ja: vijftig. Bijna zeventig jaar geleden dus. En Betty was niet bepaald een dunnetje, maar een meid met alles erop en eraan.

Maar goed, de dames spreken er massaal schande van – al geven ze tien pagina’s verderop weer tips hoe je tien kilo moet afvallen om je lijf ‘bikiniklaar’ te krijgen.  Van sommige vrouwen geloof ik echt dat ze uit de rib van Adam komen…

gin-tonic
Bron: Collagin

Collagin

Er is ook goed nieuws. Heel goed nieuws zelfs voor de zuipschuiten m/v onder ons: Collagin! Gin met toegevoegd collageen, je weet wel, waar je zo’n strak velletje van krijgt. Nou is gin niet meer helemáál het hippe drankje van dit moment – de komende zomer schijnt dat de ambachtelijk gestookte jenever te zijn 😳. Maar mij mag je echt nog steeds wakker maken voor een driedubbele gin-tonic. En al helemaal als je dat dan de volgende dag niet aan mijn snuitje kan zien wegens fris & fruitig!

Maar ja, als iets te mooi klinkt om waar te zijn, is het dat meestal ook. Toch maar even een voedingsdeskundige erbij gepakt, die er niet echt van onder de indruk was. Als je collageen drinkt in plaats van het via een crème op je huid smeert, wordt het in je lichaam afgebroken tot aminozuren. Die worden dan ingezet daar waar het in het lichaam nodig is. Dus niet per se in je huid. Nou kán je die gin natuurlijk op je gezicht smeren, maar ach, als je er maar genoeg van drinkt, zie je er in de spiegel ook beeldschoon uit. Tot de volgende ochtend… En het flesje is sowieso prachtig.

Meer leuke content? Like ons op Facebook