Alle mannen zijn verkrachters, behalve ik, David Van Reybrouck en Gaea Schoeters

Ik ben een lijst aan het opstellen van honderd hoogopgeleide, invloedrijke vrouwen die bij hoog en laag beweren dat ik nooit aan manspreading doe (is ook lastig gezien mijn koboldachtige lichaamsafmetingen), geen billenknijper type Ruud Lubbers ben, vrouwen niet versier door scopolamine alias duivelsadem in hun Aperol Spritz te flikkeren en dus ook geen aanrander en verkrachter ben.

Ik heb weleens meegemaakt dat ik in een Amsterdams kraakpand vol schurft, luis, ratten & chlamydia, op een beschimmeld matras waar de springveren uitstaken en opgezweept door de The Dead Kennedys en The Residents, heel erg teleurgesteld reageerde omdat het scharminkel na heavy petting nee tegen me zei, en ook nog eens met dubbele tong en een zwaar Brabants accent: “Ik kan dit niet Tuurke, hotverdoeme, ik kan dit niet, ik kan dit niet vieze Tuurke. Ga sebiet van me af, strant menneke. Ons goan nie van billekes nie.”

Ik stond ejaculatief gezien al een uur op ontploffen en vroeg toen in Algemeen Beschaafd Nederlands: “Wil je er dan even een slinger aan geven, zotte spol, dan kan ik overgaan tot de orde van de dag.” Nou, toen waren de rapen gaar! Ik was een verkrachter, een seksist en alle mannen waren hetzelfde en wilden maar een ding. Klopt, zei ik: “Fellatio.” Dat had Marie-Theodore namelijk een half uur gedaan, vol overgave, alsof ze een kloppuddingtoetje van Saroma wegslobberde.

Dit is bij mijn weten het enige geregistreerde incident waarbij ik voor verkrachter en seksist werd uitgemaakt, enkel en alleen omdat ik min of meer terecht vroeg of Marie-Theodore het karwei fatsoenlijk wilde afmaken na criminele cock teasing, ergens in de jaren zeventig in het suïcidale Amsterdam-Oost.

Die lijst met adhesiebetuigingen van Bekende Nederlandse Vrouwen komt op een belangrijk moment, namelijk precies in het oog van die shitstorm: de weerzinwekkende heksenjacht op Thierry Baudet.

Gisteren was het weer raak in het Parool, waarin het fenomeen Anja Meulenbelt krijste: “Wij hebben met Thierry Baudet een man in de Tweede Kamer die vindt dat vrouwen best verkracht mogen worden.”

Het moet niet gekker worden! Overigens kan Meulenbelt zich wel de Peetmoeder aller Feministen noemen, maar haar amoureuze perikelen in Gaza werpen een heel ander licht op haar vermeende rol als voortrekker.

Eerder deze week was Baudet — ‘every inch a gentleman’ — uitgenodigd in de Belgische babbelshow De Afspraak. Ook daar werd hij, voor hij nog een woord kon zeggen, afgeserveerd als een weerzinwekkende vrouwenhater. Ik heb ook eens in De Afspraak gezeten, niet als vrouwenhater maar als islamofoob. Kijkt en huivert.

Iedere keer als ik een mediaal windje laat in Belgikistan, duikt de doodsbange Vlaming onder zijn ledikant. Nu is het opnieuw bal. Publicist Gaea Schoeters is van plan een klacht in te dienen tegen mij vanwege mijn cursiefje in HP/De Tijd van vorige week vrijdag.

De tekst gaat hieronder verder.

Belgisch mopje: islamitische zelfmoordterroristen doodschieten is gemeen

Op zijn Facebookpagina reageerde Schoeters ziedend: “Wat is dat toch met die vreemde neiging van mannen om in plaats van over de kwestie te debatteren meteen over mijn gender/voorkeuren te beginnen om mijn geloofwaardigheid neer te halen. Praat over de zaak, man. Arthur Van Amerongen Ik overweeg overigens te onderzoeken of het mogelijk is hiertegen officieel klacht in te dienen, op zijn minst bij een ethische commissie voor journalistiek. Niet omdat ik geen humor heb, ook niet omdat ik last heb met tegenstemmen of zelfs gescheld – ik heb ei zo na alle reacties van gisteren beleefd beantwoord, ook de grove –, maar omdat er toch een kwalitatieve ondergrens zou moeten zijn aan wat een officiële publicatie in een deftige Nederlandse courant toelaat. Het stuk is niet alleen niveauloos, maar speelt ook op de m/v en geeft te lezen (als ik zijn stuk met evenveel slechte wil lees als hij het mijne) dat genderbenders mentaal minderbegaafd zijn. Ik heb het cv van de man overigens niet gecheckt, en zijn seksleven evenmin. De tekst volstond.”

Ik moest smakelijk lachen om deze sappige Vlaamse tekst. Wat dat betreft ben ik ‘every inch a good sport.’ Meneer Schoeters kreeg op Facebook bijval van Maartje Luif, een Nederbelg die zichzelf als schrijfcoach manifesteert, en dan weet de lezer natuurlijk al genoeg.

Luif: “In NL zijn momenteel een paar columnisten actief wier volledige inkomen steunt op het bashen van iedereen die gelijke rechten of kwetsbare democratische waarden verdedigt. Denk aan Elma Drayer, Ebru Umar en Arthur van Amerongen. Ze hebben daarvoor al geruime tijd GeenStijl niet meer nodig, omdat uit angst voor ‘linkse media’ uitgemaakt te worden vrijwel elk medium, die laag-bij-de-grondse types een podium geeft. HP/De Tijd is wat dat betreft nog erger, omdat het medium op sterven na dood is. Arthur van Amerongen is dus al enige tijd een van die excuusklootzakken die moet zorgen voor zogenaamde neutraliteit bij de vermeende linkse media. Ooit was het een behoorlijke journalist, meen ik me te herinneren, maar dat is al erg lang geleden.”

Het zal je maar gezegd worden! Enfin, je wordt altijd door een strontkar omvergereden, en nooit door de Gouden Koets. Ouch!

Overigens was deze week David van Reybrouck te gast in het reeds genoemde De Afspraak. Ik vond zijn boek over de Congo keigoed, maar daarna kreeg collega-kabouter David last van hersenverweking. Het geseltje van Vlaanderen schreef in de Morgen een open brief aan de Franse president (alsof Hollande Belgisch kan lezen) en na iedere gruwelijke islamitische terreuraanslag roept hij dat de islam liefde is en dat we bloemetjes (Bach-therapie of iets in die geest) moeten brengen naar de buurtmoskee, want mohammedanen zijn het belangrijkste slachtoffer van iedere aanslag, en met name van die in de Bataclan en de 9/11-zelfdoding.

David van Reybrouck
Beeld: Twitter/De Afspraak

In De Afspraak piepte hij dat journalisten niet meer ‘zelfmoordaanslag’ mogen schrijven, maar enkel nog maar zelfmoord. Bij mijn weten pleeg je zelfmoord altijd in je eentje, maar goed.

Verder riep Van Reybrouck dat de bomaanslagen en de slachtpartijen vanzelf voorbij gaan als we er niet meer over schrijven. Waar kennen we dat van?

Ik citeer: “Newspeak is een fictieve taal in George Orwells roman 1984. Het is een taal die wordt gecreëerd en gecontroleerd door de totalitaire staat als een instrument om de vrijheid van gedachten en concepten die een bedreiging voor het regime vormen (zoals vrijheid, zelfexpressie, individualiteit, en vrede) te beperken. Elke vorm van denken die zou kunnen afwijken van de concepten van de partij wordt beschouwd als thought crime (gedachtemisdaad).”

Ik denk dat Van Reybroucks empathie jegens de islam oprecht is. Daarom twitterde ik van de week, nadat ik het bericht las dat een ISIS-strijder per ongeluk 12 jihadi’s doodde die hem geluk wilden wensen toen zijn bommengordel te vroeg afging: heeft David van Reybrouck al zijn condoleances al gestuurd? Nou, cyberspace was te klein voor alle schuimbekkende Vlamingen! Hoe durfde ik de meest deugzame Belg aller tijden te pesten!

Ik en Vlaanderen: het is en blijft een schitterend huwelijk.