Terugkijken: hoe Eus het hellende vlak van de schoolfotorel duidt

Is een geëiste schadevergoeding van 10.000 euro voor het missen van een schoolfoto terecht? Die vraag stond centraal in een gesprek tussen Arnoud van Doorn – de woordvoerder van de ouders – en schrijver en columnist Özcan Akyol aan tafel bij Jinek.

Een gemiste schoolfoto door het offerfeest hield de afgelopen dagen de gemoederen bezig. Ouders van twee leerlingen van de openbare Maria Montessorischool in Den Haag hadden hun twee kinderen vanwege het offerfeest thuisgelaten. Volgens de Haagse kantonrechter stond de familie in haar recht en kreeg de familie voor beide kinderen 1000 euro schadevergoeding voor de gemiste schoolfoto.

Mediacircus

Het ‘opinieland’ – zoals Akyol in zijn column in het Algemeen Dagblad schrijft – was te klein en er waaide een ‘onfrisse wind door’. “Waarom waren haar kinderen vrij, en de rest van de klas niet? Dat is ook een vorm van ongelijke behandeling,” schreef Eus in de krant. “Als het allemaal zo belangrijk was, had de moeder tijdens het Offerfeest best een momentje kunnen pakken, louter voor de foto. Ze koos voor het mediacircus én het geld.”

Gelijke behandeling

In Jinek gaat Akyol het gesprek aan met Arnoud van Doorn, de woordvoerder van de ouders. Volgens Van Doorn was dit incident de culminatie van meerdere problemen tussen de ouders en de school en ging het de familie niet om het geld.

De ouders staan in hun recht. “Zij willen op een gelijke manier behandeld worden. Op een openbare school wordt iedereen – of ze nu joods, christen of moslim zijn – gelijk behandeld,” stelt Van Doorn. Daarom had er rekening gehouden moeten worden met het belangrijke feest voor het gezin en daarmee was de kantonrechter het eens.

“Maar,” oppert Akyol,” hoeveel verschillende feestdagen hebben alle religieuze stromingen in onze samenleving?” Er is nu een precedent gecreëerd, vindt de schrijver en columnist. Of je nu antroposoof bent of moslim of christen – iedereen kan vrij vragen voor een feestdag en ook nog eens naar de rechter stappen.

Daar zit het hellende vlak van deze discussie. In hoeverre is het voor een school dan nog mogelijk om een gelovig kind – van welke geloofsovertuiging dan ook – een volledige leerweg te bieden, zodat ieder kind overal bij kan zijn?

Het hele fragment uit Jinek is hier terug te kijken.