Hoe deze zomer géén irritante toerist te zijn

De lol kon niet op, bij tien Britse vriendinnen die net ieder een piemel op hun bovenbeen hadden laten tekenen in Barcelona. De Pakistaanse verkoper zat er met een ongemakkelijk lachje bij. Wat moest ‘ie anders. Hij had in één klap zijn hele voorraad mojito verkocht én een bonus gekregen door in bikini gehulde vrouwenlijven te versieren met watervaste stift.

Barcelona wordt tussen mei en oktober standaard overspoeld door toeristen. Behalve op gezinnen en stelletjes heeft de stad ook een enorme aantrekkingskracht op feestende vriendengroepen. De zon, het strand en de betaalbare vliegtickets maken het een ideale bestemming voor een paar dagen loltrappen. En dat veroorzaakt irritatie en problemen.

Barcelona
Beeld: ANP/AFP Foto/Pau Barrena

Barcelona vs. de guiris

Veel locals hebben inmiddels zo’n allergie voor guiris ontwikkeld, dat ze al de kriebels krijgen als ze een rolkoffertje door de straat horen komen. (Het grote tegenargument is natuurlijk dat de stad ontzettend veel inkomsten genereert uit het toerisme, waar een groot deel van de bevolking direct of indirect van profiteert. Dat neemt echter niet weg dat veel inwoners het massatoerisme beu zijn.)

Kom je deze zomer naar Barcelona* en wil je de lokale inwoners een beetje te vriend houden, is het raadzaam onderstaande punten voor vertrek even door te nemen.

Behandel straatverkopers goed

Te beginnen met de eerdergenoemde verkopers op straat of strand. Er zijn ontzettend veel mannen, van wie een groot deel afkomstig is uit Pakistan, die toeristen van alles proberen te verkopen: variërend van een strandlaken en blikje cola tot mojitos en (slechte!) wiet. Voor veel van hen is deze business de enige bron van inkomsten.

Dus natuurlijk tekenen ze voor een paar euro extra een piemel op een halfnaakte vrouw. Misschien doen ze voor hetzelfde geld ook wel een dansje. Echt chique is het niet. Het doet zelfs een beetje denken aan de PSV-supporters die vorig jaar in Madrid muntjes gooiden naar bedelaars. Koop dat blikje bier gewoon (of niet) en bedank de beste man vriendelijk.

Geen blote basten

Het feit dat Barcelona aan zee ligt en je binnen tien minuten van het strand naar het stadscentrum loopt, wil niet zeggen dat je je overal in je zwembroek moet vertonen. Veel winkels in de stad hebben een sticker op de deur om aan te geven dat blote basten niet welkom zijn. Lijkt wellicht overbodig, maar is het niet.

Regelmatig nemen wit-rood gevlekte al dan niet zwetende lijven ongegeneerd plaats op het terras. Zit dus niet iedereen op te wachten. Hetzelfde geldt overigens voor het openbaar vervoer. Trek gewoon een shirt aan, por favor.

Niet oké die segway

Over vervoer gesproken. Wie legt de lol van een segway uit? Als je zin hebt in een middagje leedvermaak, ga dan in het stadspark zitten en wacht tot er een groep toeristen op segways met nét iets te veel enthousiasme door het nét iets te losse zand komt gescheurd. De bochtjes zijn blijkbaar het moeilijkst.

Beste mensen, als je een tour door de stad wilt maken, pak dan de toeristenbus, huur een fiets of neem de benenwagen. Waarom onervaren op zo’n ding gaan staan als je ondertussen ook de Sagrada Família wilt bezichtigen én je een weg moet banen door het onbekende verkeer?

Geen geschreeuw

Dan dat geschreeuw op straat. Vorige week speelde ene Jan-Jaap en z’n vriendjes om drie uur ’s nachts verstoppertje bij mij in de buurt. Of in ieder geval was Jan-Jaap kwijt, want zijn naam werd wel twintig keer geroepen. En daar werd de halve buurt wakker van. Andere keren is het een ruziënd stel of een groep zingende jongeren die de nachtrust verstoort.

Mijn onderburen hebben standaard een doos eieren op het balkon staan – in geval van nood. Geen trek om bekogeld te worden? Houd je dronken gebrul dan gewoon in of zoek een club waar je lekker je gang kunt gaan.

Ten slotte hebben we de foto’s nog. Want inderdaad, de stad leent zich prima om een paar hitjes te scoren op Instagram, of om zo’n leuk boek samen te stellen vol herinneringen aan jullie te gekke vakantie. Maar vraag je af of het per se nodig is om midden op fietspad of autoweg te gaan staan om een leuk plaatje te krijgen. Of om je selfiestick in de nek te duwen van een oud vrouwtje dat een zak tomaten wil kopen op de markt. Het is wachten op ongelukken. Of wacht, die waren er natuurlijk al.

*Behalve nummer 2 (want onze hoofdstad heeft geen strand) kunnen deze punten ook worden toegepast op Amsterdam, die andere stad waar het toerisme enigszins uit de hand begint te lopen.