Het onbegrepen einde van de homo-ontmoetingsplaats

Steeds meer homo-ontmoetingsplaatsen (hops) worden gesloten. Omwille van de openbare orde, zo beweren gemeenten, maar het lijkt erop dat gevoelens van afkeer een grote rol spelen. Wat is nu eigenlijk het probleem? “Het ergste wat een heteroman er kan overkomen, is dat hij sjans krijgt.”

Hier was de ingang, tegenover de aardgaslocatie. Op goeie dagen stond de Tienmaatsweg vol auto’s, zegt Hans Scheffer. Het bos rond de plas De Moere bij Grolloo in Drenthe was een van de beste homo-ontmoetingsplaatsen (hops) in de buurt, totdat burgemeester Eric van Oosterhout van de gemeente Aa en Hunze het gebied twee jaar geleden sloot voor wat hij ‘sekstoerisme’ noemde. Op de plek waar ze het bos in gingen, staat nu een metalen hek.

Hans is een slanke, bijna magere man met een poloshirt, een spijkerbroek en Mephisto-schoenen. 66, gepensioneerd boekhouder, en hop-bezoeker. Hans woont alleen, in Overschild, bij Slochteren. Hij kent alle hops in Groningen en Drenthe. Met zijn blauwe Volkswagen up! rijdt hij 25.000 kilometer per jaar, vooral recreatief. Soms voor een praatje, soms voor meer. Geen toestanden, meestal gewoon even met de hand.

We gaan langs het hek het bos in. Van de brede zandweg af, een smaller pad op, door dichter groen. “Hier liepen we,” zegt Hans. Het was rondjes lopen, observeren. Er tijd in steken. Iedereen be- kijken, aftasten: waarom is die hier? Gezinnen met kinderen vallen af, mensen met honden ook. Maar die daar: doet die gewoon een plasje, of is hij meer van plan? Op zoek naar seks, in een bos met mannen die hetzelfde willen. Op jacht. Het is spannend.

Illustratie: Matthias Giessen

Bert Nijmeijer