Het Tor-netwerk biedt een schuilplaats voor zowel dissident als neonazi

Wat hebben een drugsdealer, een terrorist, een neonazi en een dissident met elkaar gemeen? Allemaal zoeken zij tegenwoordig hun heil op het Tor-netwerk, een verborgen internetbrowser waar alles te vinden is.

De anonimiteit van Tor biedt broodnodige bescherming aan onderdrukten maar zorgt tegelijkertijd dat ook het afvoerputje van onze samenleving zich verzamelt. Wapens, drugs, huurmoordenaars, kinderporno: allemaal is het relatief makkelijk te vinden op het netwerk en de controverse is dan ook terecht. Met als laatste wapenfeit de Amerikaanse neonazi-website Daily Stormer, die de omgekomen activiste Heather Heyer aanviel, waarna de website door hackers platgelegd werd.

Vervolgens was Daily Stormer op het darkweb te vinden, door gebruik te maken van Tor Hidden Services. Vervolgens besloten de ontwikkelaars van het Tor Project een statement uit te brengen, getiteld: The Tor Project Defends The Human Rights Racists Oppose. Bottomline: iedereen die Tor gebruikt voor het ventileren van verachtelijke ideologieën of illegale zaken is fout bezig, maar ze gaan er niet tegen optreden. ‘We kunnen journalisten, mensenrechtenactivisten of gewone mensen niet beschermen wanneer we gaan controleren wie onze tools gebruikt’, aldus de makers van Tor.

Een statement dat doet denken aan een 21ste-eeuwse versie van de beroemde uitspraak van Voltaire, die ooit zei: ‘Ik ben het niet eens met wat je zegt, maar ik zal het recht om het te zeggen tot de dood toe verdedigen’. De kwestie van het Tor-netwerk doet ook denken aan zaken in het verleden, waar Apple het aan de stok met de FBI kreeg vanwege het niet willen deblokkeren van een iPhone in een lopend onderzoek naar een drugszaak, een casus die er ook voor zorgde dat Whatsapp begon met het versleutelen van berichten.

En in feite is het met Tor niet anders. Een verborgen netwerk dat zijn oorspronkelijke doel niet kan vervullen als het uitzonderingen gaat maken, hoe verwerpelijk sommige gebruikers ook zijn. In de Britse krant The Guardian vergeleek een woordvoerder het met auto’s en telefoons. ‘Ook die worden met slechte doeleinden gebruikt, maar je kan mensen simpelweg niet verbieden om auto’s en telefoons te blijven gebruiken.’

Want hoe dan ook, het netwerk heeft zijn waarde ten goede zeker bewezen. Grote nieuwsbedrijven maken er gebruik van om te zorgen dat klokkenluiders een zekere mate van anonimiteit kunnen behouden bij het delen van gevoelige informatie. En in ieder land waar een coup plaatsvindt of een opstand tegen een onderdrukkend regime, neemt het gebruik van het darkweb aanzienlijk toe. In deze digitale tijd is anonimiteit op het internet soms van levensbelang, en de excessen zullen we daarbij op de koop toe moeten nemen.