Het is porno, geen Bach

De VPRO serveert een artistiek broodje erotiek

Plot is voor porno wat smaak is voor McDonald’s: hoeft er niet in, de consument vreet het toch wel. Nog nooit heb ik bovendien een pornodialoog gehoord die niet lachwekkend houterig of anderszins stompzinnig klonk. Dat die ene dan met z’n kop in het gootsteenkastje ligt, overall opengeritst, en dat die ander wulps in de deuropening vraagt of de thermostaat lager moet.
Het ene acteren is het andere niet, zullen we maar zeggen.

Omdat ik alle hoeken van het internet na tien jaar wel zo’n beetje gezien heb (en omdat je van overdoses porno als man hartstikke impotent kan raken!) keek ik reikhalzend uit naar Vieze Film, een reportageserie van de VPRO, waarin drie jonge filmmakers zich met een zak publiek geld wagen aan de nobele kunst der betaald neuken.
De SGP had er schande van gesproken, en enkele kandidaat-filmmakers hadden zich gaandeweg teruggetrokken, uit angst voor reputatieschade. In een profiel over de VPRO, in de deze week verschenen HP, las ik: ‘Een van de regisseurs belde zijn moeder, die begon te huilen toen ze hoorde dat haar zoon porno ging maken.’
Kortom, de verwachtingen waren groot.

In aflevering één volgen we Angelo. Hij gaat voor de klassieke opzet: man-vrouw, wat voorspel en dan voor het eggie. Het decor is een maïsveld onder de rivieren. Lekker artistiekerig, al lijkt mij het niet echt geil, zo’n kolf in je rug. De titelkeuze valt op Corn en staat dus mijlenver af van het gebruikelijke Trick Or Treat With My Hot Sister And Her Friend en Awesome hunk Rafael destroys sexy boy toy Tino.

Porno
Beeld: VPRO.

Angelo raakt gespannen en krijgt voorafgaand aan de opnames gewetensnood. Zijn film, zo realiseert hij zich bovendien, begint meer op een aanklacht tegen de kille porno-industrie te lijken, dan op een pornofilm. In het scenario verliezen de twee personages zich van lieflijk vrijen in afgestompt pompen. Hij de stootmachine, zij de opblaaspop. ‘Een anti-pornofilm,’ merkt reportagemaker en Angelo’s oud-klasgenoot Vincent buiten beeld op.
Nee, echt rukbaar beloofde het niet te worden.

De knulligheid bereikt een hoogtepunt op de dag van de waarheid, tijdens de cunnilingus. De man (een munttheedrinkende Brit met Oxbridge-accent) zit er net lekker in, wanneer boven Nederland het luchtalarm afgaat. Je ziet hem zweven boven de vulva van zijn tegenspeelster, en realiseert je: maandag, lunchtijd, je knieën in de aarde… dit is hard werken.

Deze eerste Vieze Film-aflevering is een reportage zoals je vandaag de dag van de VPRO verwacht: geestig maar niet schijtlollig, gestileerd maar niet gekunsteld. De pornofilm zelve (alles draait om de seks, aldus Oscar Wilde) is sinds gisteravond online te zien. Zodat Kees van der Staaij zich niet de impotentie zou schrikken als hij van RTL Late Night naar Pauw zapte, dacht ik eerst, al is het met pornografie binnen de SGP-fractie misschien net als met tv’s in Staphorst: niemand heeft er een of kijkt ernaar, tot de gordijnen dicht zijn.

Ik zal niet al te veel verklappen, maar Angelo Raaijmakers’ Corn heeft zowaar een plot en duurt al met al veertien minuten. Flink esthetisch, zet aan tot contemplatie en nodigt uit voor een stevig gesprek over de morele verwerpelijkheid van de porno-industrie.

Ik ken echter niemand, maar dan ook niemand, die een pornofilm van veertien minuten geduldig uitzit. Het is porno, mensen, geen bachcantate.

Nee, doe mij die loodgieter dan maar.