Grab them by the pussy: Donald Trump heeft de wereld allerminst vernacheld

Ja, hij zit er nog. Op werkdag één kreeg hij 616 vrouwenmarsen over heel de wereld aangeboden. Van Washington tot Wellington. Honderdduizenden vrouwen. Alleen in Washington al meer dan aanwezigen tijdens de gehele inauguratie van Donald Trump zelf. Een jaar na de verkiezingsdag blijken de ‘pussy hats’ niet meer dan een symbool van verzet. Een verzet tegen ‘de machtigste gek van de wereld’ en zijn beloften, die loze beloften bleken te zijn.

Een mega-mediamanipulator, even krankzinnig als Kim Jong-un en iemand die de boel vernachelt. Zo bestempelen onze Amerikakenners Maarten van Rossem, Mart Smeets en Willem Post Donald Trump in de meest recente papieren editie van HP/De Tijd. Enige relativering is op zijn plaats: Donald Trump heeft de wereld allerminst vernacheld. We zetten enkele van zijn loze beloften op een rij.

Loze belofte één: Obamacare afschaffen

Dingenlijstjes doen het altijd goed. Dat weet u, dat weet uw scribent, dat weet Donald. Zo leek het, althans, in aanloop naar de verkiezingen. Trump maakte een lijstje. Een afwerklijstje. Een bangalijstje. Een Grab them by the pussy-lijstje.
Maar dan eentje met daarop vooral heel veel dingen die verboden en afgeschaft moesten worden. Datgene wat moest worden gebouwd, een muur, is tot op heden niet van de grond gekomen.

Dan Obamacare. De ziekteverzekering van zijn voorganger Obama. “Vervangen!” bulderde Trump een hele campagne lang. Een cruciale verkiezingsbelofte. “Direct na ons aantreden gaat Amerika weer voor. Dat begint met afschaffing en vervanging van Obamacare.” Getekend, Donald Trump, 25 november 2016.

Donald Trump
Trump tekent de wet tegen Obamacare. Beeld: ANP/EPA/Michael Reynolds

Op 12 oktober dit jaar was het dan zover: Obamacare werd afgeschaft. Nee, zo ging het niet. Met getuite lippen voor de foto tekende mediamanipulator Trump weliswaar een decreet, maar daarmee is Obamacare allerminst bij de poes gegrepen. Dankzij het decreet kunnen bedrijven ziekteverzekeringen aanbieden. Vanaf 2019. Als rechtbanken het decreet voor die tijd tenminste niet weet op te schorten. Dan zullen Trumps pootjes hangen.

Loze belofte twee: America first

Na drie eerdere mislukte pogingen is Obamacare relatief onaangetast gebleven. Dat geldt overigens niet voor Trump zelf. Hij kreeg bonje met Kim Jong-un, wordt nog altijd beschuldigd van samenspannen met de Russen en ‘doodziek van overwinningen voor Amerika’ zijn wij noch de Amerikanen ook niet.

Ja, hij schrapte het handelsakkoord TTIP. Ja, hij stapte – voor zover dat kan – uit het klimaatakkoord van Parijs. En dat dan allemaal onder die twee woorden: America first. Amerika moet weer op één staan. En landen als Nederland op twee. Make America great again. Again. En nog eens again.

Donald Trump
Beeld: ANP/AFP Foto/Mandel Ngan

Toch was het vooral Trump first again. Het jaar Trump staat bol van ruzies en conflicten. Shownieuws ten top. “Hoe is het mogelijk dat je zo stom bent als Trump?” vraagt van Maarten van Rossem zich af in het driegesprek met Smeets en Post. “Want dat is wat mij zo opgevallen is. Hij is helemaal niet slim! Hij is een showman, maar áártsdom. En hij is alleen maar geïnteresseerd in zijn eigen imago op de tv.”

Loze belofte drie: Uittreding klimaatakkoord

Dan naar het meest recente agendapunt: de klimaattop. Onder het mom van oneerlijke voorwaarden voor Amerika (#Americafirst) stapte Trump uit het klimaatakkoord van Parijs. In Bonn wordt op het moment van dit schrijven onder meer verder gesproken over hoe nu verder.

Het lijkt eigenlijk een soort omgekeerde houdini-act. Dat Amerika zich terugtrekt uit het klimaatakkoord is namelijk geen bevrijding uit een hopeloze situatie, waarin men geen kant meer op kon. Trump kán Amerika helemaal niet bevrijden uit een al dan niet hopeloze situatie. Trump vergeet dat hij herkozen moet worden om terugtrekking werkelijkheid te laten worden. Uittreding is pas daadwerkelijk mogelijk na de volgende presidentsverkiezingen. Uittreding onder Trumps bewind lijkt schier onmogelijk. Nieuwe onderhandelingen lijken onder zijn bewind het maximaal haalbare.

Loze belofte drie: China onder druk zetten

En dan geraken we akelig dicht bij de kern: Donald Trump en zijn hangende pootjes. Spierballentaal gevolgd door een akelige stilte. Of – nog vreemder – complimenten. Neem zijn bezoek aan China. Het Aziatische land de schuld geven van de Amerikaanse economische problemen maakte nota bene deel uit van de fundering van Trumps campagne.

Donald Trump
Beeld: ANP/AFP Foto/Fred Dufour

Eenmaal op bezoek bij de Chinese president Xi Jingping, afgelopen week, draaide Trump volledig bij. “Ik geef China niet de schuld. Ik leg de schuld bij de incompetentie van de voorgaande regeringen die hebben toegelaten dat China misbruik gemaakt heeft van de VS wat betreft handel, tot het punt waarop de VS honderden miljarden dollars verliezen. Hoe kan je China de schuld geven misbruik te maken van mensen die er geen flauw benul van hebben? Ik zou hetzelfde gedaan hebben!”

Mocht er een god bestaan, dan mogen we hem of haar op onze blote knieën danken voor de hangende pootjes van Trump. Of hij nu 140 of 280 tekens tot zijn beschikking heeft, de machtigste gek is nog altijd de president van de Verenigde Staten.