Barry Atsma

Renate van der Zee 27 nov 2009 Leven

Barry Atsma (Bromley, 1972) is acteur. Hij speelt in de film Komt een vrouw bij de dokter, die deze week in première gaat.

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Vermoeid en tevreden. Ik heb hard gewerkt de afgelopen jaren. Nu heb ik eindelijk even rust.

Wie zijn uw helden?

Mijn moeder. Omdat mijn vader heel hard werkte, heeft zij thuis veel opgevangen. Ze voedde een kind op met het syndroom van Down, stond eindeloos in de file omdat ik tenniste, en is op latere leeftijd nog eens gaan studeren en als pedagoge aan de slag gegaan.

Aan wie ergert u zich?

Aan journalisten die van tevoren al weten wat ze over je willen schrijven. Ze lijken te luisteren, maar halen alleen dat eruit wat ze kunnen gebruiken.

Lijkt u op uw moeder?

Ja. Aan de slag. Schouders eronder. Maar soms draaf ik door.

Wat zijn uw dagdromen?

Ik dagdroom over in een hangmat liggen, een fikkie stoken, in een boot zitten. Maar ook over de caravan en over wat voor meiden mijn dochters zullen worden.

Wat is uw grootste angst?

Dat ik tachtig word en de mensen met wie ik mijn leven heb gedeeld er niet meer zijn.

Bidt u weleens?

Nee, maar sinds kort mediteer ik. Dat lijkt erop.

Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad?

Ik heb een keer een ongeluk meegemaakt met mijn beste vriend. We waren in de bergen, raakten in een slip en reden af op een haarspeldbocht. Op dat moment werden wij één gedachte. Eén handelend persoon. Het is nog net goed afgelopen, maar het had niet veel gescheeld.

Bent u aantrekkelijk?

Ik heb wel een aantrekkelijke levenshouding. Ik ben nieuwsgierig en ontmoet graag mensen.

Wat is uw definitie van geluk?

Wandelen in de miezer. Mijn kinderen op de trampoline. Vergeten dat ik gelukkig moet zijn. En heel soms spelen. Als alles samenvalt en je er niet over na hoeft te denken.


Waar schaamt u zich voor?

Ik heb me lang gegeneerd voor de ongelofelijke aandachttrekkerij en het uitventen van emoties die horen bij mijn vak. Maar dat is verleden tijd. Dat kwetsbare spreekt me juist steeds meer aan.

Bent u monogaam?

Ja. Meer heb ik er niet over te zeggen.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?

Bij de viewing van Komt een vrouw bij de dokter. Aan het einde zit een scène waarin Carmen, gespeeld door Carice van Houten, afscheid neemt van haar dochter, voordat ze euthanasie laat plegen. Die scène nekte me.

Hoe moedig bent u?

Ik heb een solovoorstelling gemaakt die was geïnspireerd op mijn verstandelijk gehandicapte broer. Kwetsbaarder kan niet. En Komt een vrouw bij de dokter kun je ook niet bescheten doen. De hoofdpersoon heeft allerlei kanten.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Van mijn oudere zus. Zij kan heel goed de dingen rustig bekijken zonder zich te laten overspoelen door emoties.

Wat is uw grootste ondeugd?

Te hard werken. Dat grenst aan te veel ambitie hebben en jezelf heel belangrijk vinden.

Wanneer was u het gelukkigst?

Rond mijn 26ste. Ik had heel veel werk, maar nog geen hypotheek en geen gezin. Het gevoel dat alles kan. Het is de kunst om dat niet te verliezen in je leven.

Welke eigenschap waardeert u in een vrouw?

Empathie. Wat veel mannen missen. Ik ben er zelf ook niet zo goed in.

Welke eigenschap waardeert u in een man?

Het gevoel van aanpakken. Dat kan soms wat ongenuanceerd zijn, maar dat vind ik eigenlijk wel lekker.

Wie is uw grootste liefde?


Ik heb drie vrouwen thuis, dus ik moet oppassen wat ik zeg. Alle drie.

Van wie houdt u het meest?

Mijn broer heeft wel een speciaal plekje in mijn hart. Omdat hij zo kwetsbaar is.

Wat beschouwt u als uw grootste mislukking?

Ik vind het jammer dat ik niet in Brazilië ben gebleven. Ik heb er twee jaar gewoond, tijdens mijn puberteit, omdat mijn vader voor Unilever werkte. Ik vond het te gek om me onder te dompelen in dat warmbloedige Braziliaanse leven.

Gelooft u in God?

Nee. Het heelal eindigt niet en dat is gek. Maar als daar een plan achter zit, dan is dat wel een heel bizar plan.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

Ik heb als jongetje wel mensen gepest. En als balorige student heb ik in een dronken bui een fiets vernield. Bij deze mijn nederige excuses. En verder ben ik met sporten fanatiek.

Ik speel psychologische spelletjes tijdens het ping- pongen. Mijn buurman klaagt erover.

Waaraan bent u het meest gehecht?

Aan mijn huis en mijn tuin, en mijn bankje bij mijn steiger aan het water.

Wat is de beste plek om te wonen?

Terwijde. De vinexwijk in Utrecht waar ik woon met mijn gezin tussen allerlei andere jonge gezinnen.

Wie hoopt u nooit meer terug te zien?

Patty Brard hoef ik niet tegen te komen. Maar ze is ook wel weer grappig. Zo ongegeneerd.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Ongeluk bestaat vooral in je hoofd. Je moet accepteren dat er dingen zijn die niet helemaal gaan zoals je wilt, en ze niet tot ongeluk maken.

Wat is uw devies?

Hoop minder, doe meer.

Reageer op artikel:
Barry Atsma
Sluiten