Avontuur met diepgang

Wie een bezoek aan de bioscoop overweegt, kan zich op basis van trailers verdiepen in het aanbod. Soms geeft zo’n trailer een aardige indruk van wat de bezoeker te wachten staat. Er zijn echter ook nadelen. Wat er in een filmpje van anderhalve minuut nog boeiend en spannend uitziet, blijkt in de praktijk nogal eens tegen te vallen. Zo’n trailer is en blijft toch een reclamespotje. Ik verbaas me daarom weleens over de bereidwilligheid van talkshows (van Jonathan Ross tot en met De Wereld Draait Door) om trailers integraal uit te zenden. Een ander nadeel is dat veel trailers de dramatische hoogtepunten (inclusief verrassende plotwendingen) alvast uit de doeken doen en daarmee een deel van de pret bederven.

In het geval van Robin Hood kan ik de trailer van harte aanbevelen. Aan de hand van een bombardement aan spectaculaire beelden wordt de toeschouwer zowaar een representatief beeld van de film geboden. Die biedt vooral spektakel. Onheilspellende bossen. Roffelende paardenhoeven. Grimmige burchten. Snorrende pijlen. Met bloed en modder besmeurde harnassen. Opspattend zeewater. Uitbundige volksfeesten. Woest brullende ridders. Schimmen in het duister. Kletterende zwaarden en bijlen. Bloed, schuld, vuur, eer, pek, verraad, wijn, hinderlagen… Het kan allemaal niet op. Ter garnering is er ook nog een romantisch draadje in het verhaal verweven. En op de momenten waarop het wapengekletter verstomt, ligt het landschap er adembenemend bij met ijle ochtendnevels zoals ze die alleen in de Middeleeuwen konden maken.

Episch is het woord. Je moet ervan houden. Ridley Scott is er gek op. De Britse veteraan – 72 inmiddels – heeft zich ontwikkeld tot een specialist op het gebied van historische spektakelfilms. Met Gladiator (2000) begaf Scott zich in de arena’s van het oude Rome. Kingdom of Heaven (2005) speelde zich af tegen het decor van de Kruistochten. Daarbij vergeleken doen de avonturen van Robin Hood wat luchtiger aan. Ons staat toch vooral een dekselse boogschutter in een te strakke broek voor ogen. Maar in díe Robin Hood is Ridley Scott amper geïnteresseerd. Hij presenteert een ‘untold story’ over de man ‘achter de legende’. Deze film is dus een soort prequel en toont de avonturen die Robin Hood beleefde vóór aanvang van het traditionele verhaal. Het verschaft Scott een vrijbrief om de toonzetting wat rauwer te maken en naar hartelust elementen aan het verhaal toe te voegen.


Deze film staat daarmee dichter bij Scotts eigen Kingdom of Heaven dan bij eerdere Robin Hood-verfilmingen. De keuze voor Russell Crowe als hoofdrolspeler sluit daar mooi bij aan. Hij geeft het titelpersonage diepgang en gewicht. Het eerste uur van deze film is voorbij gedenderd voor je er erg in hebt en scoort een rapportcijfer tien. Het enige dat Ridley Scott valt aan te rekenen, is dat tempo en spanning daarna een beetje terugzakken en de film met 140 minuten nét even te lang is. Robin Hood is een uiterst onderhoudende avonturenfilm en een visuele tractatie. Nu maar hopen dat Scott de tijd vindt om de achttien (!) filmprojecten te voltooien die hij nog op stapel heeft staan.

Erik Spaans

Robin Hood. Regie: Ridley Scott.

Vanaf 13 mei in de bioscoop.

Avatar (1) – James Cameron

Komt een vrouw bij de dokter (2) – Reinout Oerlemans

It’s Complicated (-) – Nancy Meyers

2012 (4) – Roland Emmerich

De hel van ’63 (3) – Steven de Jong

The Twilight Saga: New Moon (6) – Chris Weitz

Life (5) – David Attenborough

Alvin & The Chipmunks (re) – Betty Thomas

De storm (re) – Ben Sombogaart

Flikken Maastricht 4 (-)

Tussen haakjes de klassering van vorige week. Deze toptien is tot stand gekomen op basis van de verkopen bij GfK Dutch Charts.

Meer leuke content? Like ons op Facebook

import muziek