Kakelbanjo’s

Voor wie het vergeten is: Laura Marling zette als zestienjarige, niet zonder succes, al zelfgeschreven singeltjes op haar MySpace-profiel. En dat dit ex-vriendinnetje van Charlie Fink (Noah and the Whale) zich vaak liet begeleiden door Mumford & Sons, is ook op haar derde album A Creature I Don’t Know nog te horen. Evenals haar grote liefde voor Leonard Cohen, een affectie die haar song Night after Night tot een bewerking van Famous Blue Raincoat maakt. Dan is er nog de melodische strofe in My Friends die letterlijk werd overgenomen van een collega-artiest – een omkering van Arcade Fires Neon Bible – maar verder is A Creature I Don’t Know een absolute topplaat geworden. Marling is niet alleen een geweldige zangeres, maar ook een gitariste van hoog niveau, hetgeen haar composities weer ten goede komt. Voeg daar haar intelligente, verhalende teksten aan toe en je hebt een collectie songs die tot het beste hoort wat de hedendaagse pop te bieden heeft. Zacht zingende snaren, tedere woorden en hysterisch kakelende banjo’s: bij Laura Marling is het drie halen, één betalen.

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Ruud Meijer