Rennen!

Halverwege de jaren negentig rammelde Andrew Niccol aan de poorten van Hollywood met een briljant scenario waarmee hij zijn regiedebuut hoopte te maken. Dat ging over een jongeman die voor het oog van de tv-kijkende natie opgroeide in een kunstmatig stadje. Daar werd hij 24 uur per dag met verborgen camera’s gevolgd. Niccol, die tot dan toe alleen commercials had gemaakt, smaakte het genoegen dat zijn scenario werd verfilmd (onder de titel The Truman Show). Hij moest er echter knarsetandend mee instemmen de regie over te laten aan een meer ervaren collega (Peter Weir). Zijn kans als regisseur zou nog wel komen. En inderdaad: Niccol heeft zich in de afgelopen vijftien jaar ontwikkeld tot specialist in een genre dat zich op het snijvlak van sciencefiction en sociale satire bevindt. Hij vindt steeds nieuwe invalshoeken om te laten zien hoezeer de maatschappij door technologische ontwikkelingen wordt voortgestuwd en vervormd. In Gattaca (1997) schetste hij een futuristische wereld waarin de waarde van het individu volledig wordt afgemeten aan zijn of haar genetische kwaliteiten, en in S1m0ne (2002) voerde hij een filmster ten tonele waarvan (bijna) niemand wist dat het een robot was.

In feite draait het bij Niccol steeds weer om beklemmende vista’s op een toekomst waarin de mens weinig meer is dan een nietig radertje in een op hol geslagen machine. Daarbij gaat hij graag uit van de vraag: wat als… In Hollywood-jargon heet dat high concept.

Zo ook In Time, een sf-thriller die een maatschappij toont waarin iedereen vanaf zijn of haar vijfentwintigste levensjaar tijd moet verdienen. Iedere mens is voorzien van een digitale teller waarop de resterende tijd wegtikt. In dit universum is tijd de enige valuta; je kunt het verdienen door te werken en je kunt er van alles voor kopen. Maar wie zijn tijd op maakt, valt onherroepelijk dood neer.

Niccol heeft er een klassenstrijd aan opgehangen waarbij de rijken zo goed als onsterfelijk zijn terwijl de armen onafgebroken in een race tegen de klok verwikkeld zijn. Aangezien de intriges goed gedoseerd en de actiescènes vaardig gechoreografeerd zijn, zou je dit gerust een intelligente thriller mogen noemen. Minpuntjes zijn er echter ook. De keuze voor Justin Timberlake als hoofdrolspeler pakt niet helemaal goed uit. Het voormalig tieneridool heeft zich de afgelopen jaren tot een verdienstelijk acteur ontwikkeld, maar hij mist het charisma om een film te dragen. Tegenspeelster Amanda Seyfried oogt als een fotomodel en gaat gedurende de hele film ook zo gekleed. Zelden een vrouw op (zeer) hoge hakken gezien die zó veel moest rennen.

Dat raakt een dieper probleem. Want Niccol is in zijn vormgeving een beetje doorgeschoten. Werkelijk alles aan deze film is jong, strak, cool en hip. In de achterbuurten drinkt men cocktails in haute couture-jurkjes, en zelfs het straatafval ziet eruit alsof een designer het stijlvol heeft gerangschikt. Niccol keerde de reclame ooit de rug toe omdat hij weleens ‘films van méér dan zestig seconden’ wilde maken. Jammer dat hij het gelikte idioom van tv-commercials nog niet af heeft weten te schudden.


Erik Spaans

In Time. Regie: Andrew Niccol. Vanaf 3 november in de bioscoop.

Thor (7) – Kenneth Branagh

Gooische Vrouwen (1) – Will Koopman

Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides (4) – Rob Marshall

Fast & Furious 5 (2) – Justin Lin

X-Men: First Class (3) – Matthew Vaughn

Rapunzel (5) – Nathan Greno & Byron Howard

The King’s Speech (6) – Tom Hooper

Alice in Wonderland (8) – Tim Burton

Rio (10) – Carlos Saldanha

Beauty & the Beast (9) – Gary Trousdale & Kirk Wise

Tussen haakjes de klassering van vorige week. Deze toptien is tot stand gekomen op basis van de verkopen bij GfK Dutch Charts.

Meer leuke content? Like ons op Facebook