Spring naar de content

Khadija

Familie had ze niet in Nederland, alleen de juf van taalles was een soort vriendin.

Gepubliceerd op: Geplaatst in de volgende categorieën: door Joris van Casteren

Op het Magalhaensplein in Amsterdam, vernoemd naar een Portugese ontdekkingsreiziger die in 1514 tijdens een schermutseling in Marokko kreupel raakte, kwam ik in het najaar van 2009 Khadija tegen. Met haar dochter was ze onderweg naar school, net als ik. Ze droeg een donkerblauwe hoofddoek en een zwart gewaad, ook wel jilbab genoemd. Haar Nederlands was niet briljant, maar ze volgde een taalcursus om daar iets aan te doen.

Op een dag liepen we met z'n vieren van school naar huis. "Jouw dochter bij mij dochter spelen?" vroeg Khadija. Mijn dochter wilde wel. "Jij ook binnenkomt," zei Khadija toen we bij haar woning waren. "Vindt je man dat geen probleem?" vroeg ik. "Geen man, ik alleen." Het huis op tweehoog was netjes en schoon, aan de muur hing een ingelijste koranspreuk. Haar dochter en mijn dochter speelden in de slaapkamer. Ik ging op een leren bank zitten, Khadija bracht koekjes en thee. Ze vertelde dat ze was opgegroeid in een rijk gezin in Fes. Lang geleden was ik in Fes; vooral de stank van de leerlooierijen is me bijgebleven. Khadija liet me een fotoboek zien. "Hier ik met zusje op strand van Casablanca."

Paywall

Wilt u dit artikel lezen? Word abonnee, vanaf slechts 5 euro per maand.

Lees onbeperkt premium artikelen met een digitaal abonnement.

Kies een lidmaatschap

Onderwerpen