In de huid van… Beatrix en Willem-Alexander

‘In de huid van’ is een nieuwe rubriek. Schrijfster Carlijn Vis kruipt wekelijks ‘in de huid van’ iemand die in het nieuws is.Wat gaat er in zijn/haar hoofd om? Fictie ligt dicht bij de werkelijkheid… Vandaag, om erin te komen, een dubbele aflevering.

 

In de huid van… koningin Beatrix

Sinds 1980 doe ik het al, het is mooi geweest. De media speculeren er al jaren over en toch waren ze verrast, dat vond ik aardig om te zien, dat de nieuwslezeres aan het zweten was. Ze kunnen het allemaal nog zo voorbereiden, maar ik bepaal het moment. Er is al zoveel in het leven dat voor mij wordt bepaald, deze beslissing neem ik zelf en daar geniet ik van. Ik had nog jaren door kunnen gaan, maar ik zie dat hij er nu klaar voor is. Het komt door haar, zij blaast leven in dat huishouden daar. Na het ongeluk dacht iedereen dat ik ermee zou stoppen, ‘Lech verandert alles’ werd er gezegd. En dat is ook zo, maar het heeft ons gezin ook hechter gemaakt. En Willem-Alexander is nu beter voorbereid op de toekomst. Hij leidde een onbezorgd en beschermd leven, maar zo makkelijk is het leven niet. Mijn functie sterkt mij juist bij het verwerken van mijn verdriet. Ik zal het werk missen, ik heb zoveel leuke dingen gedaan, zoveel van de wereld gezien. Mensen denken altijd dat ik alleen maar linten hoef door te knippen, maar dat zijn juist de momenten waar ik elke week zo naar uitkijk. Want alleen dan ben ik in contact met de mensen.

In de huid van… prins Willem-Alexander

Sinds 1980 doet ze het al, het is mooi geweest. Mammie kan haar tijd nu lekker aan andere dingen besteden. Het was toch wel een momentje hoor maandag, we zaten samen op de bank, de meisjes op een rijtje voor de televisie. De media speculeren er al jaren over, alle draaiboeken lagen al klaar en toch waren ze verrast, dat vond ik aardig om te zien, dat de nieuwslezeres aan het zweten was. Mijn moeder heeft haar eigen moment gekozen, lekker onverwacht, mooi vind ik dat. Er wordt zoveel voor ons bepaald, dus de beslissingen die we zelf kunnen nemen, nemen we graag zelf. Daarom verander ik ook de datum en de naam van Koninginnedag, mijn eerste eigen beslissing. Nederland zal er wel even aan moeten wennen, maar dat loopt, eh, wel los. Mensen vragen mij weleens of ik het als een last zie, deze functie, maar zo voel ik dat niet. Ik ben er klaar voor, ik zit goed in m’n vel, met de meisjes gaat het lekker. Maxima en ik kunnen dit. 30 april gaat het eindelijk gebeuren. Ik ben blij dat het nieuws eruit is, dat ik er eindelijk over kan praten met mijn vrienden. Wat dat betreft is het een opluchting. Wat ik jammer vind is dat ik stop als lid van het IOC. Jammer, maar ik krijg vast nog wel kaarten voor de volgende Olympische Spelen. En wat betreft 30 april, zal ik dan ook trending topic zijn, met twalex?

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Carlijn Vis