Goed nieuws op Internationale Vrouwendag: minder vrouwen aan de top

Gisteren ging mijn haar er af. Dat is altijd even schrikken. ‘Vertrouw nooit je homoseksuele kapper, wij houden niet van kort haar’, zoiets las ik laatst ergens in een vrouwenblad.

Ik kan het niet terugvinden, maar het was in ieder geval een regel uit een soort betoog van een mannelijke columnist. Die zei gek op vrouwen te zijn. Als ze zich maar aan een paar regels hielden. Door hun haar niet af te knippen bijvoorbeeld. En de pil door te slikken. Mannen houden niet van menstruerende vrouwen. Vrouwen houden zelf ook niet van menstruerende vrouwen. Maar tegen de natuur is weinig opgewassen.

Bye bye sex appeal
Mijn homoseksuele kapper is ook de kapper van Carice. Kim Feenstra is zijn beste vriendin. Ik heb Kim of Carice nooit op een bad hair day betrapt. Ik vertrouwde mijn homoseksuele kapper. Mijn haar moest er af. Dat was het beste voor mijn haar, voor mijzelf, voor iedereen. De mannen in mijn omgeving waren niet erg enthousiast. Maar ik was gewaarschuwd. Ik had het kunnen weten. Ik heb mijn mannelijke omgeving diep teleurgesteld. De komende tijd zal ik op de blaren moeten zitten. Geen aandacht meer tijdens het uitgaan, geen fluitende bouwvakkers, geen knipogen meer in de sportschool. Misschien kom ik nu wel een keer toe aan een goed boek. Het bijpassende kapsel heb ik in ieder geval al.

Heleen
Ook zonder kort haar kon ik tamelijk feministisch uit de hoek komen. Ik zweer al een tijdje bij Heleen van Royen. In mijn ogen de ultieme feminist. Ik weet dat dit tegenstrijdig klinkt. Heleen zet blootfoto’s van zichzelf online. Dat doet ze voor de mannen, zou je zeggen. Ik denk dat ze het om de aandacht doet. Voor de verkoopcijfers. Zodat ze nog een extra tuinman kan nemen. Ze doet het voor zichzelf. Want ze weet dat ze als schrijfster toch altijd minder serieus genomen zal worden dan haar mannelijke collegaschrijvers. Je moet roeien met de riemen die je hebt.

Meer vrouw
De vrouw van tegenwoordig neemt het in de openbaarheid misschien op voor groepen vrouwen, dat ze meer op tv moeten, of aan de top, maar eigenlijk neemt de vrouw van tegenwoordig het vooral op voor zichzelf. Ik ken maar weinig geslachten zo weinig solidair als de vrouw. Ik ga zelf ook niet vrijuit. Ik heb sneller medelijden met dieren dan met vrouwen. Als ik zeg dat vrouwen serieuzer genomen moeten worden, heb ik het vooral over mijzelf. Want zelf neem ik ook niet heel veel vrouwen echt serieus.

Discriminatie
Begrijp me niet verkeerd, ik ben een voorstander van positieve discriminatie, (alhoewel ik het liefst Herman van der Zandt als nieuwe achtuurjournaalman zie, omdat je ziet dat hij humor heeft. Humor, ook zoiets waar het bij veel vrouwen aan ontbreekt) maar ik ben tegen vrouwen te veel aanmoedigen de top te ambiëren. Als een vrouw gewoon een voetballer aan de haak wil slaan zodat ze thuis rustig sieraden kan maken, waarom haar overtuigen van iets anders? Of wat realistischer: wat is er tegen een vrouw die naast haar werk ook moeder wil zijn?

Voordeel
Ik denk dat vrouwen juist moeten profiteren van het feit dat ze vrouw zijn. Dat ze de top niet allemaal bereiken. Het is eenzaam aan de top. Beneden wacht het leven. Met vrouwenbladen. Fluitende bouwvakkers. En homoseksuele kappers die wel het beste met je voor hebben. Neem het ervan.

Meer leuke content? Like ons op Facebook