Waarom plattelandsdisco’s niet mogen verdwijnen

Voor het eerst betekenisloos zoenen (brommers kiek’n) met een niet zo aantrekkelijk meisje, discobussen onderkotsen en als armlastige schappenvuller wekelijks je zuurverdiende euro’s er in een paar uur tijd doorheen rossen. Discotheken op het platteland zijn plaatsen waar vooral veel fouten worden gemaakt. Er wordt natuurlijk ook erg slechte muziek gedraaid.

Maar bovenal leren jongeren op die plaatsen vooral wat spijt is en doen ze onmisbare levenservaringen op. Drankmisbruik of niet, de jeugd zonder plattelandsdisco’s is verloren.

Een tijdje terug zag ik het faillissementsbericht voorbijkomen van Bill’s Bar in Markelo. Het was voor mij net te ver weg om er stamgast te zijn, maar voor twintigers en oudere generaties die in Overijssel zijn opgegroeid, heeft Bill’s Bar een iconische status als uitgaansgelegenheid. Zo rondom het millennium bezochten jongeren van heinde en verre dit soort provinciale hotspots. Het is voor mij dan ook onwerkelijk dat een icoon als Bill’s Bar, een onverwoestbaar iets, kan verdwijnen.

Bill’s Bar is niet de enige. De stappers van toen, die nu zo nu en dan een avondje tussen de zestienjarigen herinneringen ophalen, zien al langer dat hun geliefde dancings worstelen. En dat moet pijn doen. Bijna iedere provinciaal zoende voor het eerst in Zaal Dijk, L.E.F of Shadow, om maar wat illustere namen te noemen. Of ze vochten daar hun eerste ruzie uit. Het leverde vaak de meest foute en beschamende anekdotes op, maar er werd tenminste geleefd. Er was een uitlaatklep. En dat is, als je je hele jeugd in dorpen als Markelo, Lemele of Heino slijt, belangrijk.

Niet alleen op de dansvloer, waar de muziek zo heerlijk kan variëren tussen Mooi Wark en Sean Paul, ook in de dorpen zelf wordt het saai. Waar opstapplaatsen voor discobussen ooit een buitenkans vormden om dronken meisjes op te pikken, een oorlogsgebied waren voor alfamannen en de meest strategische plek om politie uit te lokken, daar is het nu
‘s avonds doodstil.

De invloed van de plattelandsdiscotheek zie ik terug tijdens verjaardagsborrels in mijn dorp, waar steevast herinneringen van jaren geleden worden opgehaald. “Weet je nog hoe Mark die kopstoot uitdeelde aan die klootzak uit Nijverdal toen zijn vriendin vreemd was gegaan? Hoe Yoeri over zijn eigen schoenen stond te braken toen zijn vader hem ophaalde? En dat Gerlinde en Frank naakt in de bosjes van de tuin van de burgemeester lagen?”

Plattelandsdiscotheken zijn zodoende plaatsen waar men veel foute dingen doet, maar ook plaatsen waar de jongeren in oersaaie dorpen avonturen kunnen beleven en dingen meemaken waar ze met hun vrienden nog jaren over kunnen praten. Een jeugd zonder Zaal Dijk of de Leeren Lampe kan ik mij amper voorstellen. Er rest mij slechts medelijden met de jongeren van nu. Ik zou geen idee hebben waar die voor het eerst leven.

Meer leuke content? Like ons op Facebook