NTR moet documentaire over Wilders niet uitzenden

Geert Wilders fascineert. Om zijn rol in het publieke debat te kunnen spelen moest hij bijna 13 jaar geleden zijn privéleven vrijwel volledig inleveren en een betreurenswaardig bestaan onder permanente politiebegeleiding accepteren. Mede hierdoor weten we betrekkelijk weinig van Wilders. De deze week op Viceland uitgezonden documentaire WILDERS moet daar verandering in brengen. Met succes, want de NTR wil het portret uitzenden. Al meet de publieke omroep dan met twee maten.

Natuurlijk: zowel op persoonlijk, als politiek vlak is Wilders een interessante publiek figuur. We kennen vanzelfsprekend zijn standpunten over de islam, immigratie, de EU en het eigen risico. Deze zijn ook allemaal samengevat in een uiterst handzaam verkiezingsprogramma. Al staat daar dan weer niet in hoe dit allemaal precies uitgevoerd en bekostigd moet worden.

Vragen

Maar heeft Wilders een duidelijke mening over andere onderwerpen? Wat denkt hij van belastingontwijkende multinationals? Maakt hij zich wel eens zorgen over biodiversiteit? Ziet hij het sectoraal pensioenstelsel als een probleem? Vindt hij Airbnb een vorm van rolkofferterrorisme of zou hij graag eens een kamertje langs deze weg huren? En wat denkt hij over e-health?

Ook op het persoonlijke vlak zijn er vragen te over. Wat doet het leven onder de beveilingsstolp met de blik op de wereld? Is hij nog in staat vriendschappen op te bouwen? Voert hij felle politieke discussies met zijn vrouw? Zijn er momenten in het leven dat hij de politiek even kan laten rusten?

Mogelijk worden enkele vragen beantwoord in de documentaire die de Amerikaanse regisseur Stephan Morse over Wilders heeft geschoten en die binnenkort ook op de publieke omroep wordt uitgezonden. Toch zijn bevredigende antwoorden onwaarschijnlijk. Wilders heeft de regie over zijn privéleven verloren, maar een sterke greep gehouden op dat wat hij naar buiten brengt.

De tekst gaat verder onder de trailer. 

Strakke beeldvoering

Zo mocht hij bij Eva Jinek gezellig keuvelen over de liefde voor zijn katten en was hij zeer kieskeurig in de tv-debatten die hij afging. Morse gaf aan tafel bij RTL Late Night aan dat hij vrijwel een carte blanche heeft gehad. Alleen de familieleden van Wilders mochten niet gesproken worden.

Op Twitter gaf NRC-journalist Tom Kreling echter te kennen dat Wilders zijn ongenoegen bij de documaker had geuit over het feit dat de Amerikaan met Kreling en NRC-collega Huib Modderkolk had gesproken. Het NRC-duo zegt de documentaire niet gehaald te hebben, waarmee niet is gezegd dat dit op Wilders’ wens gebeurde.

Toch geeft het te denken dat de documentaire door de NTR, een taakomroep binnen het publieke stel, is aangekocht. Dat een politicus ‘pissed’ is over de medewerking van journalisten — een beroepsgroep die een essentiele rol vervult in de democratie — geeft namelijk te denken.  Weliswaar is de docu — zoals bij het werk over Jesse Klaver dat door BNNVARA werd aangekocht — niet gemaakt door een campagnewerker annex vriend, maar met de keuze voor een buitenlandse regisseur die nauwelijks bekend is met de Nederlandse politiek lijkt Wilders erop aan te sturen het debat andermaal te ontlopen.

De docu is dan ook gericht op een internationaal publiek en het ‘persoonlijke’ verhaal van Wilders. Niks mis mee, maar een publieke omroep die als taak heeft om het publiek evenwichtig te informeren moet zich verre houden van docu’s over politici die zelf een strakke beeldvoering hanteren en journalisten buitenspel pogen te zetten.

De hele documentaire is voorlopig alleen te zien op Viceland, Nederlands jongste televisiezender.

Meer leuke content? Like ons op Facebook