Factcheck: de werkelijke cijfers over de Nederlandse asielzoeker

Volgens onderzoek van het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum (WODC) is de veiligheid helemaal niet in het geding wanneer er een asielzoekerscentrum in uw wijk komt. Maar wie is de asielzoeker anno 2018 en waar komt hij/zij vandaan?

Op het hoogtepunt van de migrantentoestroom vlogen de bakstenen in het rond. Nederland zat immers niet te wachten op ‘verkrachters’ en ‘dieven’ uit den vreemde.

Dankzij de bevindingen van het WODC-rapport kan dit stempel bij andere misplaatste aannames over asielzoekers, maar dat betekent niet dat er werk aan de winkel is. Een factcheck van vier heersende stigma’s over migranten.

De vluchteling komt uit Syrië of Eritrea

Deze bewering klopt. De meeste asielzoekers kwamen de afgelopen drie jaar uit Syrië en Eritrea. Opvallend is wel  dat het aandeel van de twee groepen tussen 2014 en 2017 is afgenomen. Waar in 2014 nog meer dan de helft uit Syrië of Eritrea kwam is dit in 2016 en 2017 een stuk minder.

Werken

Ook opvallend: In 2016 deden bijna even veel Albanezen als Eritreeërs een asielaanvraag. Volgens Zeki Shehu, voorzitter van de Coördinatieraad Albanezen in Nederland, hopen veel Albanezen op een beter leven in ons land. “Velen zien geen verschil tussen asiel- en migratiebeleid,” stelt Shehu. “Ze willen gewoon werken.”

De tekst loopt hieronder door.

Nederland wordt overspoeld door asielzoekers

Dat klopt ten dele. Tussen 2014 en 2016 kreeg Nederland 90.401 asielaanvragen.

3.210.695 asielaanvragen

In totaal werden in deze periode in Europa 3.210.695 asielaanvragen gedaan. Daarvan werden de meesten, 1.424.310 asielaanvragen, in Duitsland gedaan. Slowakije is het andere uiterste, met maar 805 asielaanvragen. De cijfers van 2017 worden pas de komende zomer bekend gemaakt.

De tekst loopt hieronder door.

De asielzoeker is een jongvolwassen man

Op basis van de cijfers is de gemiddelde asielzoeker een man tussen de 18 en 35 jaar. Opvallend is dat deze trend aan het verschuiven is. Het aantal vrouwen neemt namelijk toe, met name door het aantal nareizigers.

De tekst loopt hieronder door.

Alle asielzoekers worden zomaar aangenomen

De verzoeken van de asielzoekers worden toe- of afgewezen op verschillende gronden. Deze gronden zijn opgenomen in de Vreemdelingenwet 2000. Daarin zijn sinds 2014 twee verschillende gronden te onderscheiden om iemand asiel toe te kennen.

  • De a-grond: iemand heeft in het thuisland gegronde vrees voor vervolging en geniet daarnaast in het thuisland hier geen bescherming tegen. Redenen voor vervolging kunnen zijn: ras, godsdienst, nationaliteit, politieke overtuiging of seksuele voorkeur.
  • De b-grond: iemand loop risico op foltering, onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing.

Voor 2014 bestonden nog twee humanitaire gronden, de c- en d-grond, maar deze zijn geschrapt uit de wet.

  • De c-grond: er zijn klemmende redenen van humanitaire aard, die verband houden met de redenen van vertrek uit eigen land.
  • De d-grond: De algehele situatie van herkomst is te slecht.

Op de c- en d-grond worden nog wel aanvragen toegekend die voor 2014 zijn gedaan. Verder bestaat er in sommige gevallen nog de mogelijkheid tot beroep, waar wordt gekeken of de aanvraag zorgvuldig is behandeld. Op basis van cijfers van Eurostat, het CBS van de Europese Unie is te vinden waarom en hoeveel aanvragen van asielzoekers zijn goedgekeurd.

Niet iedereen wordt zomaar toegelaten, tussen 20 procent en 33 procent van alle aanvragen wordt afgewezen.