Sylvana Simons doet het licht uit in Amsterdam

Arthur van Amerongen analyseert de verkiezingsuitslag in ‘Kaboel aan de Amstel’

Ik schaam me dood voor mijn oude Mokum en ben het kotsbeu om mij steeds weer te moeten verantwoorden voor die kutstad. Alsof Amsterdam op mijn voorhoofd staat getatoeëerd terwijl ik de navel van de wereld al een eeuwigheid geleden gillend ontvluchtte.

Ik ging vanochtend zoals op iedere vrijdag in alle vroegte vloeibaar ontbijten met de venusschelpenvissers van de Ria Formosa. Die begonnen me al meteen te jennen: nou, tio Arturinho, waarom wacht de hele wereld al zo lang in spanning op de verkiezingsuitslag van Amsterdam?

Vaak beginnen ze eerst te kloven en te zuigen over het Nederlands elftal en Ajax, terwijl ik sinds twee jaar fan van Feijenoord ben.

Er verschijnt hier dagelijks een voetbalkrant, A Bola, en die moet vol dus weten de vissers alles over het wel en wee van de Nederlandse competitie. Sommige zeemannen volgen zelfs de derby tussen Spakenburg en de IJsselmeervogels.

Vaste bak aan de bar is waarom de laatste drie trainers van Ajax op ‘Piem Fortuun’ lijken. Alle kale mannen lijken op elkaar, zeg ik dan, behalve Ruud Geels, Gerard Joling, Frits Barend en Lodewijk Asscher, want die zitten bij dezelfde tapijtfabriek.

Enfin, ik goot een halve fles medronho naar binnen en keek nerveus op mijn mobieltje. Dadelijk zou de definitieve uitslag bekend worden gemaakt door burgemeester Van Aartsen. De lieve schat kwam onlangs met stip binnen in mijn Volkskrant-top 20 van Mannen die op Oude Lesbiennes Lijken. Ik vind de ietwat hulpeloze goedzak overigens sprekend op Albert Mol lijken, in de rol van de moeder van Arjan Ederveen in die ontroerende aflevering van 30 minuten.

Ik bestelde nog een fles medronho en vertelde de jongens dat ik verkiezingen heb mogen meemaken in Egypte, Iran, Irak, Gaza en Algerije maar dat ik nog nooit zo’n electorale bende zag als nu in Kaboel aan de Amstel.

Gisteravond had ik op Twitter een kiek gepost van bebaarde mannen in jurken met mohammedaanse mutsen en bidslippers en die telden stembiljetten in de modder van Oost-Afghanistan. Daaronder mijn geestige bijschrift: het stemmentellen in Amsterdam-West duurt iets langer dan verwacht maar gelukkig houden Fatima Elatik en haar beste dinnie en oud-collega Saadia Ait-Taleb de boel scherp in de gaten.

Woensdagavond had ik voor het eerst sinds mijn veertiende een hele avond naar de Nederlandse Staatsomroep gekeken, via het afgrijselijke BVN.

BVN is een soort voltooid leven, een gefossileerde Omroep Max maar dan voor echt heel oude mensen. Enfin, ik had net een pan Portugese bonensoep naar binnen gekieperd en toen was daar ineens het zielige zusje van Justin Trudeau: Justine Klaver! In een zaal vol gillende meisjes die om de haverklap omver werden gekegeld door dweilploegen. Ik ga nu effekes niet uitleggen waarom de vloer spekglad was, laat uw verbeelding maar spreken. Ik zelf zit al jaren aan de TENA dus ik veroorzaak geen overlast. Wat wel overlast veroorzaakte, was de bonensoep waarmee ik de huiskamer in de verf zette.

Justine Klaver had alles weer gejat van zijn lijpe broertje in Canada, het witte hemd, de gebaartjes, de stiltes tussen ieder woord. En dat gegil van die bakvissen. En wat dat truttige kopiëren van de garderobe van Trudeau betreft: ik hoop niet dat Klaver ooit op staatsbezoek gaat in India.

Dionne Stax droeg – en dat mag ook wel eens gezegd worden na alle negatieve publiciteit – een geweldig knalblauw broekpak. Het was zo retro. Ze had er zo mee in Boogie Nights gekund!

Enfin, GroenLinks dus. Ik kan hier nou wel de onbekommerde lolbroek gaan uithangen maar ik schaterlach om niet te huilen. Het is natuurlijk desastreus, die gekkies aan de macht al is het lood om oud ijzer qua D66.

The Post Online vatte een en ander keurig samen en dat scheelde mij een boel research.

Vaarwel houtkachels, auto’s in binnenstad, marktwerking, tuintegels, vuurwerk, roken, drinken, ondernemen, winst maken, kapitalisme, koopwoningen, koken op gas, stoken op gas, elektriciteit anders dan van windmolens en zonnepanelen, scooter rijden, brommer rijden, auto’s op diesel, auto’s op benzine, betaalbare benzineprijzen, lagere belastingen, scheiding van islam en staat, burkaverbod, kraakverbod, terrassen, staan op terrassen, horeca openingstijden, schoolboeken met eerlijke geschiedschrijving over het ‘slavernijverleden’, veiligheid, streng straffen, toezicht, vlees eten, ‘dames en heren’, Zwarte Piet, blanke Sinterklaas, commercie, asfalt, parkeerruimte, individualiteit, vrijheid.

Ik hoorde woensdagavond op de treurbuis iemand mompelen dat Maarten van Poelgeest formateur zou worden. Nou ken ik Maarten uit de tijd dat ik met Europarlementariër Edith Mastenbroek was getrouwd (dat haar herinnering tot een zegen mag zijn). Maarten is natuurlijk getrouwd met Kathalijne Buitenweg die destijds ook in het EP zat en de rode furie werd genoemd al is het gewoon hennaverf.

In café Eik en Linde te 020 zaten we eens te borrelen als lotgenoten en ik wilde toen de stichting Anonieme Echtgenoten van Beroemde Sterke Vrouwen in het leven roepen. Maar toen herinnerde ik mij ineens dat Maarten piemelnaakt in alle kranten heeft gestaan, samen met honderden andere studenten.  De naaktloperij betrof een protest dat uitging van de kommunistiese studentenvakbond ASVA (gelieve niet aankloppen voor 1500 uur) en was gericht tegen studeren. Maarten bezwoer mij dat hij dat niet was maar een dubbelganger (ene Sybren Kooistra) maar daar geloof ik helemaal niets van want Maarten is veel zwaarder geschapen.

Overigens is het een schrale troost dat GroenLinks ten onder zal gaan aan een paleisrevolutie en een stammenstrijd. Aan de ene kant is daar de dynastie Duyendak/de Rijk. Mirjam de Rijk was jarenlang mijn collega bij de Groene Amsterdammer en daar zal ik binnenkort eens een boekje over open doen (ik ben toch met mijn memoires bezig, al moet ik zeggen dat ik nu pas het hoofdstuk af heb waarin ik de couveuse uit wandel) Anderzijds is daar dus de dynastie van Maarten ‘Freikörperkultur’ van Poelgeest/Buitenweg. Die twee koppels vechten elkaar straks de tent uit, mark my words, en daarbij verbleken de Borgia’s tot een clubje demente Nordic Walkers. Overigens vond ik het bijzonder smakeloos, die grappen op Twitter dat Volkert van der Graaf nu wethouder Milieu zou worden en Wijnand ‘Rara’ Duyvendak wethouder van Stadsveiligheid.

Mijn eerste vermoeden rond het vertragen van het bekendmaken van de verkiezingsuitslag, was kapsalonfraude: iedere mohammedaan die op DENK stemde kreeg een waardebon voor een kapsalon bij kebaberia In de Huilende Grijze Wolf aan de Kinkerstraat.

Maar goed, het idee van minister Ollongren om een muur om de grachtengordel te zetten werkt natuurlijk prima want dan houd je het mohammedaanse lompenproletariaat in de ghetto’s op de rafelrand op veilige afstand.

Ik hoor net dat Van Aartsen dit weekeinde de stemmen thuis nog eens gaat tellen omdat hij een broedertwist tussen de CU en BIJ1 en raciale onlusten vreest. Daarom, lieve lezers, heb ik voor u twee eindes voor mijn bloedstollende, spannende essayette bedacht:

Winst

TROMGEROFFEL!

En de winnaar is… Sylvana! Gefeliciteerd meid! Doe eens wat tegen dat constitutioneel, structureel racisme van die witte hoogopgeleide genderlozen van GroenLinks in 020!

Verlies

TROMGEROFFEL!

En de verliezer is… Sylvana! Zij werd het slachtoffer van het constitutioneel, structureel racisme door die witte, hoogopgeleide genderlozen van GroenLinks in 020!

Meer Arthur van Amerongen? Volg ons op Facebook