Sekswerkers hebben niets aan ‘hulp’ van Gert-Jan Segers

Het is altijd lachen wanneer er een rechts-conservatieve, christelijke partij wetgeving maakt om vrouwen te beschermen. Je kunt er vergif op innemen dat het wetgeving is die de vrijheden van vrouwen inperkt en dat vrouwen er negen van de tien keer zelf niet op zitten te wachten.

De man die deze week in de lange rij van vrouwelijke deugdzaamheidsbeschermers aan mocht sluiten was Gert-Jan Segers. Hij wil namelijk met grote oprechte ogen, fatsoen en bezorgdheid opkomen voor de slachtoffers van gedwongen prostitutie. En Gert-Jan weet zonder hen te vragen hoe hij ze het beste kan helpen, want Gert-Jan weet wat goed voor ze is.

Je hebt natuurlijk geen reine christelijke ziel nodig om te zien dat uitbuiting, mensenhandel en gedwongen prostitutie verkeerd zijn. Laten we niet doen alsof de ChristenUnie een moreel monopolie heeft op het verschrikkelijk vinden van verschrikkelijke dingen. Niemand is pro-mensenhandel. Dus dat Rutte III met wetgeving wil komen om die mensenhandel en gedwongen prostitutie beter op te sporen is lovenswaardig.

Maar als je dan gedwongen prostitutie aan wil pakken, kom dan wetgeving die daadwerkelijk dat doel bereikt. Ga dan resultaatgericht te werk. Kom dan niet enkel met contraproductieve maatregelen, omdat ze passen bij jouw wereldbeeld.

De wetgeving die Segers namelijk voorstelt, wat hij een ‘pooierverbod’ blijft noemen, houdt in dat derde partijen die financieel voordeel halen uit prostitutie zonder vergunning gecriminaliseerd worden. Dat klinkt als een supersimpele maatregel. De uitbuiting lijkt namelijk opgelost te worden.

Tot je de sekswerkers zelf vraagt wat ze ervan vinden en dan blijkt dat op deze manier hun boekhouder, hun chauffeur, hun bodyguard en hun huisgenoot allemaal verdacht gemaakt kunnen worden van mensenhandel.

Het wordt hen hiermee onmogelijk gemaakt om een veilige werkomgeving voor zichzelf te creëren. Daarnaast wil de wet ook websites aanpakken die prostitutie promoten of faciliteren. En daarmee worden sites die sekswerkers helpen hun klanten te screenen en controle te nemen over hun eigen werk ook gecriminaliseerd. Hoe zijn ze hier in godsnaam mee geholpen?

De nieuwe wetgeving speelt een een-tweetje met gemeenten die het vrijwel onmogelijk maken om als sekswerker een vergunning te krijgen. En een sekswerker zonder vergunning, wordt in de nieuwe wetgeving op één hoop gegooid met gedwongen prostitutie, illegaliteit en mensenhandel.

Gert-Jan Segers
Beeld: Screenshot Pauw

Voor de twee sekswerkers die deze week bij Jeroen Pauw aan tafel waren uitgenodigd om met Gert-Jan Segers in debat te gaan was het dan ook geen kwestie van hun belangen als grofgebekte lichtekooien versus de belangen van de arme, uitgebuite, onschuldige slachtoffers.

Het gaat Proud om de belangen van álle vrouwen die betaald worden voor seksuele diensten. Als een sekswerker met plezier haar werk doet, betekent dat niet dat zij minder risico loopt op geweld, en minder bescherming verdient.

De tekst loopt hieronder door.

Helemaal cru was het daarom dat Segers hen verweet ‘niet solidair’ te zijn met slachtoffers van mensenhandel. Wat is dat toch met die grenzeloze behoefte om vrouwen in categorieën op te delen en tegen elkaar uit te spelen?

De lakmoestest voor koene ridders die het op willen nemen voor kwetsbare vrouwen is wanneer de maatregelen die de aangekaarte problemen oplossen niet overeenkomen met hun wereldbeeld. Want zodra er gekozen moet worden tussen morele veroordeling of een oplossing die werkt, moet je eens raden hoe vaak ze schijt hebben aan de gevolgen voor slachtoffers.

De voorgestelde wetgeving van Segers werkt namelijk niet. Sinds een vergelijkbare wetgeving is ingevoerd in Ierland is de hoeveelheid geweld tegen sekswerkers dramatisch toegenomen. Ook in Frankrijk toont onderzoek aan dat de invoering van vergelijkbare wetten significante afbreuk heeft gedaan aan de veiligheid, gezondheid en leefomstandigheden van sekswerkers. De gevolgen van het invoeren van wetgeving in Amerika, die sites verbiedt om prostitutie te promoten, zijn hier te lezen.

Het is absurd om wetgeving op te stellen over prostitutie zonder in gesprek te gaan met de belangenvereniging van prostituees. Vervolgens ook niet luisteren naar de gevolgen, problemen en bezwaren over die wetgeving is paternalisme pur sang. Als je zegt dat wilt helpen, maar niet wil luisteren als mensen zeggen dat jouw ‘hulp’ schade aanricht, dan ben je niet bezig met hulp. Dan ben je bezig met het uitoefenen van controle.

Decriminalisering werkt. Onderzoek na onderzoek toont aan dat het versterken van rechten van sekswerkers betekent dat het gemakkelijker is om de politie in te schakelen zodra er wél misstanden zijn. Maar decriminalisering van sekswerk past niet in het plaatje van de goede christen die de gevallen vrouwen komt redden van de afgrond.

En daar komt het altijd weer op neer met de mannelijke beschermers van de vrouwelijke deugdzaamheid. Morele oordelen, paternalisme, en controle over vrouwenlichamen. Voor hun eigen bestwil, natuurlijk.

Reageer op artikel:
Sekswerkers hebben niets aan ‘hulp’ van Gert-Jan Segers
Sluiten