Het boeit ons helemaal niets, u wel?

Trump. Ik kan zijn hoofd niet meer zien. Een goedkope huismerk tekenfilmschurk, die voor de spiegel zijn handgebaren oefent. Die pruilend taal bezigt die uit het tekstboek Fascismewaarschuwingen komt. En Amerika, mijn geboorteland, het opgeklopte suikerzoete land of the free, haalde hem binnen als een held. Mensen keken naar dit walgelijke stuk uitschot vol B-keus fascisme en zeiden: “Ja, ik voel me door jou vertegenwoordigd.” Build the wall, lock her up, fuck your feelings.

We zijn anderhalf jaar verder en we horen toespraken over mensen die Amerika ‘infesteren’. Baby’s in kooien. Kindjes die ‘vitamines’ moeten nemen die psychotropische kalmeringsmiddelen blijken te zijn. Verhalen over kinderen die zoek zijn geraakt, verkracht werden, aan mensenhandelaren werden verkocht, in elkaar werden geslagen. Kinderen die werden weggehaald bij hun ouders ‘omdat ze in bad moesten’, om vervolgens niet meer terug te komen.

Niet zo aanstellen, het zijn helemaal geen kooien, krijgen we op televisie te horen. Het zijn alleen maar ‘muren gemaakt van hekwerk’.

De tekst loopt hieronder door.

Ik zie een filmpje van de voormalige campagneadviseur van Trump die op televisie wordt verteld over een 10-jaar oud gehandicapt kind dat bij zijn moeder wordt gehaald en in een kooi werd gestopt. Hij reageert met ‘wehh wehh’. Ik dacht even dat dit per ongeluk was gebeurd, en zijn microfoon aanstond zonder dat hij het wist. Maar nee, dit is echt wat hij wou zeggen. Hij was er trots op.

Mensen hebben hier massaal voor gestemd. Zo ook in Italië waar vice-premier Matteo Salvini pleit voor een ‘massale reiniging, straat voor straat’ van de Roma gemeenschap.  Hij wil de hoeveelheden Roma laten tellen. Een dossier opstellen over ‘het Roma vraagstuk’. Etnische reiniging. Ze verhullen niet eens meer waar ze het over hebben, ze zijn er trots op.

De tekst loopt hieronder door.

Vluchtelingen
Beeld: ANP/AFP Foto/Simela Pantzarti

Thierry Baudet doet in onze Tweede Kamer de volgende uitspraak: “Als Spanje die boot had tegengehouden, en Frankrijk ook, dan was die boot ofwel gezonken of terug gegaan. Dan waren die mensen in ieder geval niet in Europa aan land gekomen.” Hij doelt op de 629 vluchtelingen die van zee waren gered van de dood. In Europa aan laten meren? Had ze dan toch gewoon laten zinken en verdrinken

Pas na herhaalde confrontatie met Lodewijk Asscher geeft Baudet schoorvoetend toe dat het ‘altijd beter is dat mensen gered worden dan dat ze sterven’. Nou, gelukkig maar dat onze volksvertegenwoordigers het dáár nog eens over kunnen worden. Zolang ze dat sterven of gered worden maar ergens anders doen dan in onze achtertuin.

De tekst loopt hieronder door.

Lodewijk Asscher mag dan verontwaardigd kijken terwijl hij Baudet confronteert met zijn uitspraken, het migratiebeleid waar hij en zijn sociaal-democratische collega’s naartoe verschuiven komt eigenlijk op hetzelfde neer. Eigen land eerst. Niet in mijn achtertuin. Ik ben geen racist.

Natuurlijk zou Asscher nooit zeggen dat hij liever heeft dat vluchtelingen verdrinken dan dat ze aanmeren, stel je voor zeg. Hij heeft het over ‘bescherming van vluchtelingen dichtbij huis’.

‘Bescherming dichtbij huis’, een eufemisme voor ‘opvang in de regio’. Een acceptabele benaming om te slikken dat we deals sluiten met Libische warlords die mensen in kooien stoppen, martelen, verkrachten en verhandelen als slaven.

Als je Trump bent, dan pruil je zelfgenoegzaam de camera in terwijl je zegt dat dit geen mensen zijn, maar beesten en dat je ze daarom zo behandelt. Als je de EU bent, dan laat je politici als Asscher met begripvolle ogen zeggen dat hij alleen maar op wil komen voor onze normen, waarden en het uitgekleed skelet van onze verzorgingsstaat. En zorg je vervolgens voor een meerderheid die staatsgesubsidieerde mensenhandel steunt.

Het zijn geen kooien, het zijn alleen maar ‘muren van hekwerk’. Het is ‘bescherming dichtbij huis’. Niet in mijn achtertuin. Ik ben geen racist.

Melania Trump vertrekt naar een fotoshoot bij een van haar kinderkampen en trekt een jas aan met de boodschap ‘I REALLY DON’T CARE, DO U?’.

De tekst loopt hieronder door.

Vluchtelingen
Beeld: ANP/AFP Foto/Mandel Ngan

Bram Van Oijk weigerde in te stemmen met het sluiten van deals met landen als Libië. Uit principe. Hem werd ‘morele superioriteit’ verweten. Niet door een rechts shockblog, maar door D66, ons redelijke gematigde midden. Het zal je maar overkomen, dat je uitgescholden wordt voor ‘deugmens’. “HET BOEIT ONS HELEMAAL NIETS, JOU WEL?”

We kunnen de jas van Melania naast onze vlag ophangen in de Tweede Kamer. Wees er maar trots op.

Meer opinie van Meredith Greer? Volg ons op Facebook