Dokter Juncker adviseert: ontbijtcognac tegen rugpijn

Ik ben in mijn leven best wel eens een keertje tipsy geweest. Ik schaam me daar voor en eigenlijk word ik er liever niet aan herinnerd. À propos: ik ben eens twee weken op polsbandjevakantie geweest in de detox van de Jellinek-kliniek in Amsterdam, die betonnen puist tegenover de Obrechtsjoel en het Fons Vitae (lyceum voor roomse mensen). Die vakantie was een kadootje van mijn toenmalige verloofde. Ik ben er toen maar gaan zitten met Kerst en Oud en Nieuw want ik had gehoord dat het dan extra gezellig was. Even wat anekdotisch materiaal, zoals geopenbaard in mijn vrolijke pageturner Brussel Eurabia.

Tijdens het dagelijks luchten wandelden we langs het huis van Herman Brood. Herman was thuis en vierde feest. Getverdemme, dacht ik toen ik even later in de Jellinek aan een kopje slappe thee zat te nippen. Ik was baldadig, kreeg zin om op de alarmknoppen naast de bedden en op de toiletten te drukken. Een ruige man op leeftijd: ‘Na de dood van mijn vrouw moest ik ineens zelf gaan koken. Dat viel godverdomme niet mee. Bij de Albert Heijn kocht ik een stapel diepvriesmaaltijden die je in de magnetron mot rotte. Ik snapte alleen niet hoe het werkte, ze liggen nog steeds in de keuken.’ Er volgden sterke verhalen over drank en ik leerde hoe je stiekem moest drinken. Zo lepelde een vertegenwoordiger tijdens het eten in hotels whisky uit een bord en zei dan dat het soep was.

Via de Jellinek kon je Antabus en andere medicijnen krijgen, die de zucht naar alcohol tegengingen. De nette man tijdens het eten: ‘Ach, ik heb een poosje Antabus geslikt maar op een gegeven moment dronk ik er gewoon doorheen. Je krijgt in het begin een kop als een boei en je wordt strontmisselijk, maar daarna valt het wel mee.’ Om een lang verhaal kort te houden: ontgift en jubelend verliet ik de detox op vrijdagmiddag en rende naar café Welling en dan weet de kenner genoeg. Juist ja: de stamkroeg van Agnes, die beroemde creatie van Peter van Straaten.

Ik ben dol op dronkelappen en het is niet toevallig dat veel van mijn helden van een slokkie hielden op zijn tijd. Ze zijn allemaal dood, dat dan weer wel: W.C. Fields, Malcolm Lowry, Richard Burton, Robin Williams, Frankie Miller, Jack Kerouac, Peter Cook, Billy Holiday, Betty Ford en Shane McGowan. De zanger van de Pogues leeft overigens nog en heeft nieuwe tanden, en dat is goed nieuws voor ons aller Guy Verhofstadt!  En met Guy ben ik weer terug in Brussel, die fijne hoofdstad van onze geliefde Europese Unie. Gisteren keek de hele wereld toe hoe de chef van de Europese Unie en de dompteur van circuspoedel Frenske Timmermans een modderfiguur sloeg.

Het was een geruststellend idee dat Mark Rutte onmiddellijk verklaarde dat Jean-Claude Juncker helemaal niet dronken was maar dat ie het aan zijn rug heeft. Ons juichaapje liegt nooit, dus zijn schoothondjes van het NOS journaal namen het bericht klakkeloos over. Het kan trouwens geen toeval zijn dat uitgerekend onze premier zijn grote baas Juncker opving en niet al die andere wereldleiders. En toen moest ik weer denken aan Rutte die zich laatst zo liet aflebberen door Juncker, in Brussel. Er zal toch niks achter zitten, achter al die paringsrituelen? Op het internet begonnen meteen de Social Justice Warriors, de sneeuwvlokjes en de zielige poezenvrouwtjes te piepen: rugpijn is heel erg hoor! Daar mag je geen grapjes over maken! Juncker zelf heeft altijd verklaard dat hij geen drankprobleem heeft, behalve dan als de drank op is.

Hoe kunnen Rutte, de NOS en andere buklaven van Brussel zonder tranen in de ogen beweren dat Juncker helemaal niet dronken was maar rugproblemen heeft. Soms ben ik zo blij met internet (nog even los van de gratis pornowebsites) en ben wat gaan googlen op Jean Claude Juncker en alcohol. Er barstte een gistende beerput open. Ik begin met een citaat uit mijn eigen krant: een assistent van de Europese hoofdonderhandelaar Michel Barnier herinnert zich hoe het gebeurde: ‘We hadden het net over begrotingsbijdragen, toen de deur werd opengetrapt en Juncker binnenstommelde met een fles gin en zes shotglazen. We moesten allemaal eerst een shotje achteroverslaan. Een ‘adje- sfeer’ noemde hij dat. Toen we voorzichtig opperden dat het pas 11 uur was, schonk hij zichzelf verongelijkt alle glaasjes in en dronk ze in een teug leeg.’

En deze dan! EU-onderhandelaar Sabine Weyand vult aan: ‘Hij kwam tussen ons in zitten en sloeg zijn armen om ons heen. Als iemand begon over de rechten van Britse burgers in de EU of invoerrechten bonkte hij demonstratief zuchtend met zijn hoofd op tafel. En elke keer als het woord ‘boedelscheiding’ viel, tikte hij een shotje weg.’Volgens Weyand waren ze al aan het afronden toen het helemaal mis ging. ‘We dachten dat hij sliep, maar ineens stond Juncker op, krabbelde wat zinnen op een papiertje en gaf het aan de Britse onderhandelaar David Davis. ‘Hier: jullie krijgen Luxemburg’, zei hij.’ Tien seconden later was Luxemburg een Brits wingewest. ‘Volgens mij kunnen we dat niet terugdraaien.’

Het drankmisbruik van Juncker in Brussel al jarenlang onderwerp van gesprek. ‘Zijn ontbijt bestaat uit cognac,’ zegt een diplomaat. ‘Sinds de Europese verkiezingen heerst er op het hoogste niveau ongerustheid over het alcoholgebruik van Juncker,’ zegt een andere diplomaat. ‘Het drankmisbruik van Juncker is een reëel probleem,’ bevestigt een politieke bron aan Knack.be. ‘Het is soms hallucinant om te zien hoe dronken hij is tijdens de uitvoering van zijn job. Dat is overigens al jaren zo.’ De beelden van de Happy Slapper zeggen genoeg. We zien een stomdronken man in functie. De baas van de EU. En niemand durft er wat van te zeggen. Dit is het meest tenenkrommende filmpje. Hier is Juncker zo straalbezopen dat hij niet eens fatsoenlijk over een hele brede rode loper kan wandelen.

De tekst loopt hieronder door.

 

Juncker is ook nog eens een vals en wraaklustig drankorgel. Jeroen Dijsselbloem riep ooit heel hard dat Juncker een onverbeterlijke zuipschuit en een kettingroker was (Juncker wilde overigens de antirookwetten in het Europees Parlement verbieden) en toen kon hij fluiten naar het baantje, dat gretig werd aangenomen door Dijsselbloems goede collega en partijgenoot Frans Timmermans.

Het mooiste moment van Junckers danspasjes gisteren was die dodelijk blik van geheelonthouder Trump. Die moet ook gedacht hebben: in wat voor alcoholisch bejaardentehuis ben ik nu weer beland? It’s Thursday, it must be Prague. De hele wereld zag het en niemand binnen de EU denkt: Juncker kan misschien beter niet meer in het openbaar optreden want de rugklachten beginnen een beetje zorgelijk te worden. Wat een onvoorstelbare afgang. Ik wilde gisteren weten – fair and balanced als ik ben – hoe het Nederlandse volk er over dacht en plaatste zo’n geestige enquête op Twitter.

Nou, de uitslag liegt er niet om, lieve vrienden. Ik kreeg meteen kritiek uit de hoek van Antifa Nederland en de Internationale Socialisten. Hoe durfde ik zo’n fijne kerel als Juncker bespottelijk te maken. Een vuile fascist was ik en een billenmaatje van Poetin! Nou ja! Goed, ik wil de lezer niet verdrietig het weekeinde in laten gaan en daarom een vrolijk liedje van mijn favoriete band The Kinks. Veel beter dan die stomme Beatles en Stones! Voor de intellectueel uitgedaagden hier de uitgetikte tekst.

Reageer op artikel:
Dokter Juncker adviseert: ontbijtcognac tegen rugpijn
Sluiten