Heel vroeger had damesblaadje Opzij een rubriek die Langs de Feministische Meetlat heette. De Meetlat was behoorlijk oubollig maar ging er bij de lezeressen in als de Tarzan en/of Gods woord in een ouderling.
Hoofdredacteur Cisca Dresselhuys vroeg dan heel streng aan een of andere CEO in driedelige pak of hij wel eens afwaste, het vlees sneed op zondag, de deur openhield voor moeders de vrouw, haar in en uit de jas hielp en meer van dat soort brandende kwesties. In de regel kreeg zo’n meneer dan en plein publique en voor de bühne billenkoek van tante Cisca, en gingen ze daarna vrolijk borrelen bij notoire Amsterdamse horeca-etablissementen als bodega Keyzer, café Heuvel, café Welling en wellicht nog een afzakkertje in artiestensociëteit De Kring.
Mijn ouwe dinnie Margriet M. van der Linden heeft Langs de Feministische Meetlat onmiddellijk geliquideerd toen zij hoofdredacteur werd van Opzij, tot groot verdriet van de lezeressen in Vinexland die uit protest massaal overstapten naar de Viva.
