Cornald Maas: ‘De generatie van mijn moeder verdient een verhaal’

Cornald Maas (Bergen op Zoom, 1962) ontving sinds hij uit huis ging honderden brieven van zijn moeder. Ze schreef hem over haar dilemma’s, zorgen en de scheiding met zijn vader. De brieven vormen de basis van het boek Ach kind toch. Een verhaal van moeder en zoon, dat vanaf vrijdag 12 oktober in de winkels ligt. We belden naar Amsterdam, waar Cornald Maas zijn huis herstelt na een “gigantisch overstroming”.

Waar gaat het boek eigenlijk over?
“Ik vertel het levensverhaal van mijn moeder – althans, tot nu, want ze leeft nog. Ik wil daarmee een eerbetoon brengen aan een generatie vrouwen die het veelal moest doen met het huishoudgeld dat ze van hun man kregen. In andere tijden en omstandigheden hadden deze vrouwen zich veel meer kunnen ontwikkelen en hadden ze hun dromen veel vaker kunnen waarmaken. Deze generatie, van vrouwen die nu rond de tachtig zijn, verdwijnt langzaam maar zeker uit beeld en verdient een verhaal.”

Een belangrijke vraag over literaire non-fictie is natuurlijk: is alles waargebeurd of is er ook verzonnen?
“Het is in ieder geval mijn waarheid, mijn ervaring. Bovendien heb ik het verhaal geschreven aan de hand van de vele brieven die mijn moeder mij heeft gestuurd.

“Maar om een goed verhaal te vertellen, moet je soms wat construeren. Ik heb bijvoorbeeld wel elementen van brieven ondergebracht in andere brieven, omdat dat beter in het verhaal paste. Ook heeft mijn vader wel andere ideeën over de gebeurtenissen die ik beschrijf.”

Hoe snel schrijft u?
“Betrekkelijk snel. Een kwart van het boek, zo’n veertig pagina’s, heb ik in anderhalve week geschreven. Dat was vorig jaar in Domburg, Zeeland.”

Hoe ziet zo’n schrijfdag eruit?
“In Domburg stond ik om 7 uur ’s morgens op en dan werkte ik achtereen tot ’s avonds 10 uur. Ik zit dan een tunnel en kan niet stoppen. De bewaker van het huis waar ik verbleef noemde mij een dunne schim achter het raam.”

‘De bewaker van het huis waar ik verbleef noemde mij een dunne schim achter het raam’

Waar schrijft u mee?
“Ik begin op grote vellen papier met balpen, potlood, en markeerstiften om de structuur aan te geven. Ik ben van de oude school. Pas als ik echt ga schrijven, gebruik ik mijn MacBook.”

‘Mijn vader vraagt zich af waarom ik zo’n privéverhaal wil delen.’

Wat is de ergste tegenslag die u te verduren hebt gekregen tijdens het schrijven van dit boek?
“Toen ik mijn vader de eerste versie liet lezen – het boek gaat immers ook deels over hem. Hij vraagt zich af waarom ik zo’n privéverhaal wil delen en maakt zich zorgen over de mening van de mensen in zijn omgeving. Hij vindt het erg ingewikkeld. Dat vind ik jammer.

Doet Cornald Maas aan mythevorming?
“Nee, helemaal niet. Mensen zijn weleens verward omdat ik enerzijds een achtergrond als neerlandicus heb en culturele tv-programma’s maak, en anderzijds ook ontzettend van het Eurovisiesongfestival en van carnaval houd. Maar dat is geen bewuste mythevorming, ik ben altijd al zo geweest.”

Hoeveel verdient u nu eigenlijk met zo’n boek?
“Zo’n 10 procent van de verkoopprijs. Hoeveel dat uiteindelijk oplevert, weet ik niet. Het kan zomaar zijn dat het boek niet goed verkoopt. Ik wilde daarom ook geen voorschot, want ik vind dat het boek zichzelf moet bewijzen. Als de uitgever het voorschot namelijk niet terugverdient met de verkoop, is dat voor niemand fijn.”

‘…Als ik mezelf tenminste een schrijver mag noemen.’

Welke schrijvers schaart u onder uw vrienden?
“Bas Heijne en Tom Lanoye. Ook scenarioschrijvers als Frank Houtappels en Maria Goos, of een songwriter als Wende Snijders zijn vrienden van me.”

Wie is uw favoriete Nederlandstalige schrijver?
“Louis Couperus. Hij is als geen ander in staat om de menselijke psyche te doorgronden. Ook laat hij weergaloos zien hoe demonen uit het verleden je altijd zullen blijven achtervolgen. Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan … is zijn beste werk.

“Afgelopen zomer las ik trouwens Jij bent van mij van Peter Middendorp: fenomenaal.”

Tot slot: op het huis van welke schrijver zou u wel een precisiebombardement willen laten uitvoeren?
“Jezus… Dan op mijn eigen huis, als ik mezelf tenminste een schrijver mag noemen. Ik heb een gigantische overstroming gehad en zit hier nu tussen allerlei dozen en plastic verpakkingen. Ik snak naar ruimte.”

Ach kind toch. Uitgeverij Prometheus

Ach kind toch. Een verhaal van moeder en zoon van uitgeverij Prometheus is nu verkrijgbaar voor €18,99 

Reageer op artikel:
Cornald Maas: ‘De generatie van mijn moeder verdient een verhaal’
Sluiten