Don Arturo: Ook u kunt BN’ er worden! Bel mij!

Na een week feesten had ik eindelijk mijn leesvermogen weer terug en scrolde ik door Twitter.  Wie is de Mol was trending. Ik zag een hele kekke foto van de kandidaten, die volgens het bijschrift Bekende Nederlanders waren.

Ik kende er geen één van: presentatrice Evelien de Bruijn, acteur Rick Paul van Mullingen, journalist en programmamaker Sinan Can, presentatrice Merel Westrik, zanger Nielson, Meester Patissier Robèrt van Beckhoven, actrice Sarah Chronis, presentator Jamie Trenité, presentatrice Evi Hanssen en YouTuber en visagiste Nikkie de Jager.

Nou heb ik dat wel vaker hoor, dat ik Bekende Nederlanders niet ken. Dat komt deels door mijn Korsakov-hersensoep en deels door mijn zelf verkozen ballingschap in Portugal.

Vroeger, toen ik nog in Mokum woonde, kende ik alle Bekende Nederlanders. Dan ging ik in de theesalon van de Bonnetterie zitten en paradeerden ze allemaal voorbij. Ik vond het heel geestig om ze na te wijzen en heel hard te roepen: kijk, dat is Willem Duys! Kijk, dat is Sjakie Swart! Kijk, dat is Hans van Willigenburg! Kijk, daar hebben we Remco Campert! Remcooooootje!

Kijk, daar hebben we Willy Dobbe! Kijk, daar hebben we Wally Tax! Wat stop je daar nou onder je jassie, Wally. Leg dat es effe rap terug, vriend.

Klapvee

Enfin, het leven was overzichtelijk en het Nederlandse variété kende nog echte rasartiesten. Bovendien hadden we alleen maar Nederland 1 en Nederland 2. Als je tussen het klapvee mocht zitten bij de Berend Boudewijn Show of bij Een van de Acht, was je stante pede een beroemdheid in Ulestraten, Delfzijl en Doetinchem.

Wat mij opviel aan de nono’s die meedoen aan Wie is de Mol – los van het feit dat ze er bij staan als een zooitje kantoorklerken dat gaat paintballen om elkaar beter te leren kennen – was dat er geen mensen met een kleurtje mee mogen doen, geen invaliden, geen dwergen en ook geen transgenders, al had ik de stille hoop dat die Bulgaarse discuswerpster helemaal links in het verleden Boris heette. Dus twitterde ik: er doet zelfs geen nicht mee!

Prompt kreeg ik een telefoontje van de alarmcentrale van het COC. De dienstdoende juffrouw/meneer gilde: er doet heus wel een lid van de LGTB-gemeenschap mee en ik geef u een gele kaart omdat u de kwetsende term nicht gebruikte. Oh, gilde ik terug: wie is er dan nicht? Zeker die trut van een meesterpatissier? Zoooo cliché!

Bijna goed, giechelde het aan de andere kant. Het is de beroemde acteur Rick Paul van Mulligen. Hij leeft samen met zijn partner René van Bakel. In juli 2014 werden zij vaders van de zoon van cabaretière Nina de la Croix. Oh, zei ik, wat gek, die zoon ken ik toevallig wel, die is zestien en bijzonder aanstootgevend. Wat leuk dat ze die geadopteerd hebben!

Zo kibbelden we nog een poosje door en ik beloofde langs te komen bij de dansfuif van de Roze Rimpel, de seniorenpoot van het COC.

Zoals de lezer wellicht gemerkt heeft, dreig ik op hoge leeftijd Bekende Nederlander te worden. Ik ben daar al mijn hele leven mee bezig, met het dwangmatig zoeken naar erkenning. Vroeger imiteerde ik Herman Brood, onze nationale knuffeljunk. Ik zat immers ook flink aan de dope en ik had net zo’n guitige en ondeugende kop als Herreman. Helaas wilde niemand mij interviewen omdat ik niks kon, zelf geen blokfluit spelen of kerstkaartenvoetschilderen. Ik kon alleen maar excessief drugs gebruiken en zuipen. Ik kon natuurlijk heel hard gaan roepen, niemand wil mij interviewen, en misschien wilden ze mij dan daarover dan interviewen op de treurbuis of in de Libelle. Maar dat had mijn gewaardeerd collegaatje Cornald Maas al geroepen tegen Vrij Nederland: niemand wil mij interviewen terwijl ik hartstikke interessant ben en heul veul te melden heb.

Ik ben nog wel Beruchte Nederlander geworden in Belgikistan, toen ik live geïnterviewd werd in het Nederlandstalige nieuwsbulletin van de stinkstad Brussel. Dat ging over mijn bestseller Brussel Eurabia en de Thunderbird-nieuwslezer, die heel erg de Griekse beginselen was toegedaan, vroeg mij wanneer de aanslag zou komen die ik in mijn pageturner voorspelde. Nou, zei ik, op woensdag dan en dan op die plek, dus blijf daar effekes uit de buurt, snoes. Wat niemand weet is dat ik die middag een fles rum had opgedronken, op het terras van café Belga. Ik ben namelijk een heel verlegen mens, net als Herman Brood, Herman Brusselmans, Wally Tax en Maarten Biesheuvel. Ik zat daar gewoon op de automatische piloot te kakelen en niemand had dat door! Bon, oordeelt u zelf maar.

Over verlegen gesproken: Herman Brood gaf mij ooit de autobiografie van Lenny Bruce: How to talk dirty and influence people.

Tuurtje, zei Herreman, dit is de bijbel voor verlegen mensen. Lenny was net zo verlegen als wij.

Ik dacht, als het mij met mijn pathetische drugsgebruik niet lukt om Bekende Nederlander te worden, dan ga ik gewoon schuimbekkend vieze praatjes verkopen en heel veel godverdomme roepen, gelijk een Touretter. Dat werkte dus ook niet, en zeker niet die ene keer toen ik live bij de Evangelische Omroep moest optreden.

Deze zomer dacht ik: ik ben nu bijna zestig, laat ik de resterende jaartjes van mijn leven gewoon de ideale schoonzoon spelen. De zoon van vele moeders. En dat is me heel aardig gelukt!

En dat is Tuurs Gouden Tip vandaag: wees gewoon lief en aardig, en niet zo nodeloos recalcitrant. Blijf van die rotdrugs en die gore drank af. Hou eens de deur open voor een dame en leg uw jas in een straatvol modderpoelen als een juffrouw moet oversteken. En schrijf een boek over uw moedertje! Dit is de beste achtergrondmuziek terwijl u aan het schrijven bent. Zet Corry gewoon op de riepiet.

En dat is Tuurs Gouden Tip vandaag: wees gewoon lief en aardig, en niet zo nodeloos recalcitrant

Succes verzekerd!

P.S.

Het goede nieuws voor de BN’ers van Wie is de Mol – en vooral voor de boekhouder van de Publieke Omroep – is dat ze naar Colombia mogen. Kunnen ze lekker goedkoop snuiven met uw belastingcenten, gij Onbekende Nederlander!

Reageer op artikel:
Don Arturo: Ook u kunt BN’ er worden! Bel mij!
Sluiten