Wassila Hachchi: ‘Het draaide vooral om Pechtold zelf’

D66 is na het aftreden van Alexander Pechtold op zoek naar een nieuwe partijleider. Voor Wassila Hachchi (38) aanleiding om terug te kijken op diens ‘door angst gedreven, manipulatieve leiderschap’, dat haar in 2016 noopte de fractie te verlaten. ‘De partij vroeg mij om loyaliteit, maar er stond niets tegenover.’

Wassila Hachchi (1980) was marineofficier, Jonge Ambtenaar van het Jaar en Kamerlid voor D66. Ze maakte in hoog tempo een mars naar de macht en werd in 2010 door D66-leider Alexander Pechtold persoonlijk gevraagd om volksvertegenwoordiger te worden. Na ruim vijf bewogen jaren in de politiek, hield ze het in 2016 – ogenschijnlijk van de ene dag op de andere – voor gezien. Omdat ze niet kon wennen aan de leiderschapsstijl van Alexander Pechtold, zo vertelt ze voor het eerst openhartig: “Ik wilde me niet langer aanpassen aan de angstcultuur die zijn manipulatieve leiderschap met zich meebracht.”

 Wat voor kind was jij?

“Ik wilde het altijd goed doen. Een acht was niet genoeg. Het moest een tien zijn. Ik had het gevoel dat ik er alles aan moest doen om geaccepteerd te worden. Mijn ouders waren migranten uit Marokko, die zich altijd moesten bewijzen. En dat heb ik overgenomen. Ik weet nog dat ik in drie atheneum zat en vier tienen op m’n rapport had. Nu denk ik: what the fuck! Maar toen was dat voor mij niet meer dan normaal.”

Was dat om je ouders te behagen?

“Daaruit was het wel geboren, ja. Maar dat geldt voor veel migranten. Waar anderen genoeg hebben aan een zeven, moet jij een tien halen om hetzelfde te bereiken. Het gevoel dat je je moet bewijzen. Dat was heel sterk aanwezig in mijn jeugd.”

Je voelde je niet geaccepteerd?

“Wel door m’n ouders, maar niet door de samenleving. Ik wist dat het niet kwam aanwaaien. Wat Rutte noemt: ‘Mohammed moet zich invechten.’ Ik heb dat geleefd. Je moet je zeker inknokken. Nu denk ik: waarom alleen Mohammed? Het zou de samenleving sieren als we iedereen gelijke startnummers geven. Dus nu vind ik dat een kuluitspraak van Rutte. Maar een groot deel van m’n leven heeft wel in het teken gestaan van dat gevecht.”

Geef nog eens een voorbeeld?

“Ik was de eerste in mijn naaste familie die aan een universiteit ging studeren. Dat was niet vanzelfsprekend. Later had ik daar met m’n oudere broer een gesprek over. Hij zei: ‘Voor jou was het allemaal zo makkelijk.’ Toen dacht ik: ja, ik had ook weleens een keer iets fout willen doen. Zo fout, dat ik ook op m’n donder kreeg. Maar dat deed ik niet. Ik heb daar toen nooit over gepraat. Maar als volwassen vrouw kwam ik tot het inzicht: ik heb als kind wel heel erg binnen de lijntjes gekleurd.”

Je bent heel loyaal?

“Ja. Je kunt op mij bouwen, maar als je een grens overgaat, dan kan ik je verrassen met de keuzes die ik maak, voor iemand die altijd zo braaf is, zo gedegen.”

Het hele interview leest u via Blendle.

Reageer op artikel:
Wassila Hachchi: ‘Het draaide vooral om Pechtold zelf’
Sluiten