Spring naar de content
bron: Edwin Winkels

Edwin Winkels: ‘Wellicht dat dit interview me nog eens gaat achtervolgen’

De Spaanse verkiezingen zijn achter de rug. Ja, er was winst voor het extreem-rechtse Vox (10 procent van de stemmen), maar niet zoveel als door sommigen gehoopt en door velen gevreesd. Ook in Spanje speelden sociale media een grotere rol dan ooit tevoren. Reden genoeg om eens te bellen met Edwin Winkels, Nederlands journalist en schrijver, gevestigd in Barcelona. Hoe keek hij naar de verkiezingen en de rol van sociale media daarin? En hoeveel is hij zelf op zijn telefoon en sociale media te vinden?

Gepubliceerd op: Geplaatst in de volgende categorieën:
Geschreven door: Jeroen Konings

Hoe heeft u de verkiezingen beleefd?

“Als journalist, maar ook als burger. Ik heb in de aanloop naar, en met name op de dag van de verkiezingen via sociale media het één en ander aan artikelen gedeeld. Daarnaast heb ik ook via de klassieke media – zoals afgelopen dinsdag in het AD – zo nu en dan verslag gedaan van wat er in Spanje gebeurt.

Bovendien heb ik het beleefd als inwoner van Spanje en Catalonië, hoewel ik niet heb mogen stemmen. Het is in Nederland misschien niet direct het grootste nieuws, maar het zijn politiek zeer boeiende jaren hier in Spanje. Ook hier heerste de vraag: hoe groot wordt populistisch rechts? Spanje had daar sinds de beëindiging van de Franco-dictatuur nog niet mee te maken gehad. Maar extreem-rechts – in de vorm van de partij Vox – kan dus toch in Spanje, al valt de winst van 10 procent best mee. Daarnaast heeft het ook voor een tegenreactie gezorgd, met winst voor de linkse partijen.”

Speelde sociale media ook in Spanje een grote rol in de verkiezingen?

“Met name de jonge partijen zijn enorm sterk op sociale media. De krantencrisis is in Spanje veel groter dan in Nederland. Het aandeel van de krant is met de opkomst van sociale media sterk afgenomen, en het was al niet zo groot. Voxmocht daarnaast niet meedoen met de televisiedebatten omdat die nog niet in het parlement vertegenwoordigd was.

Partijen als Vox zeggen dus: we hebben de traditionele media niet nodig. Ze bereiken hun mensen met name via internet. Ook hier kunnen we dus spreken van populistische argwaan tegenover gevestigde media.”

Hoe actief bent u zelf op sociale media?

“Ik gebruik het voornamelijk voor het uitvoeren van mijn vak. Twitter is voor mij een soort nieuwsvoorziening. Daarnaast ontkom je er rondom boekpresentaties niet aan om veel via sociale media te promoten.”

Wat is uw laatst verstuurde whatsappje?

“Dat was vanochtend aan m’n dochter, die vandaag jarig is. Zij zit momenteel voor een jaar in Australië en is daar zojuist 29 geworden. Ik heb heel groot ‘felicidades’ met allemaal feestelijke emoticons gestuurd. Ik bel haar later vandaag nog.”

En waarnaar verwijst uw laatst gedeelde link?

Afbeelding weergeven op Twitter

“Dat was ook vanochtend. De cover van AD Sportwereld deed mij denken aan een foto die ooit van Johan Cruijff is gemaakt. Sportwereld heeft een Ajax-cover met het symbool van de Londense Underground geplaatst. De tekst luidt: ‘nog één halte’. Toen ik bij de Catalaanse krant El Periódico zat, hebben we Cruijff in 1992 met het haltebord van Wembley Park laten poseren. Hij zou vlak daarna in Wembley in Londen de Europacup I winnen als trainer van FC Barcelona. Zo’n dertig jaar later kwam die herinnering weer terug, vanwege die Sportwereld cover. Dat zijn leuke dingen om te delen.”

Welke groepschat zou u liever vandaag dan morgen verlaten?

“Ik heb helemaal geen groepschats, los van een bijzonder inactieve chat met mijn zoon en dochter. Die heet cosas de casa; huisdingen. Meer groepschats lijkt me vreselijk, dat gepiep de hele dag. Ik heb ooit in een groepschat van het voetbalteam van mijn zoon gezeten, op dat moment ongeveer twaalf jaar. In dat geval kun je er niet omheen. Maar zelfs daar begonnen de ouders politieke visies en vieze plaatjes te delen. Ik herhaal het nog maar even: in een groepschat van een voetbalteam van twaalfjarigen.”

Wie is uw favoriete twitteraar?

“Ik ben een atypische twitteraar. Ik ventileer mijn mening juist níet. Dus ik gebruik het om mijn werk te delen. Je zal me nooit persoonlijk commentaar zien plaatsen. Op die manier volg ik ook andere Twitter-accounts. Wat dat betreft kan het account van Eldiario.es me het meest bekoren. Dat is Spaans voor krant. Het is een online nieuwsmedium waar veel van mijn oud-collega’s terecht zijn gekomen, toen hun papieren kranten de deuren moesten sluiten. Het account deelt voortdurend belangrijk nieuws en interessante opiniestukken.”  

Wat is uw favoriete Instagram-account?

“Hier neig ik toch wel naar nepotisme. Dat is namelijk die van mijn vriendin, Janneke Vreugdenhil, culinair journalist en kookboekenauteur. Zij plaatst alleen foto’s van haar mooie gerechten. Dat zijn de accounts die ik leuk vind. Het gaat om de foto en wat erop staat, niet om al die tekst of hashtags, zoals Instagram ooit bedoeld was. Zelf gebruik ik Instagram ook op die manier. Je zal dan ook niet zo snel een selfie van me zien. Janneke – die in Nederland woont – en ik houden op die manier ook op afstand nog een beetje contact, dat is extra leuk.”

Wanneer was uw laatste Tinder-match?

“Ik heb echt nooit op Tinder gezeten. Ik ben best weleens een tijd alleen geweest, en heb ook voldoende over die apps gehoord. Maar ik ben nooit de wanhoop of verleiding nabij geweest. Ik verwonder me ook over het feit dat sommige bekende Nederlanders dat aandurven. Je geeft jezelf op die manier wel erg bloot. Ook loop je de kans dat je account verwijderd wordt. Denkt men dat je een nepaccount gebruikt, zoals Georgina Verbaan laatst gebeurde.”

Wie heeft u onlangs ontvriend op Facebook?

“Niemand. Ik zit ook nauwelijks meer op Facebook. Dat deed ik vroeger best veel. Maar sinds de algoritmes veranderd zijn zie ik niet meer de mensen die ik graag wil zien. Het is ingrijpend veranderd, ten slechte. Ontvrienden heb ik niet hoeven doen, nooit een reden daartoe gehad.”

Welke app kunt u aanbevelen?

“Ik heb bijzonder weinig apps. Maar Strava gebruik ik het meest, een app die onder fietsers en hardlopers al bijzonder populair is. Als ik fiets zet ik de app aan, die houdt bij hoe hard ik bijvoorbeeld een berg op fiets. Helaas meestal niet zo hard. Maar zeker voor mij als vijftiger is het heel leuk om op een klimmetje een persoonlijk record neer te zetten. Je rijdt in principe tegen jezelf, dat is een goede stimulans die ik van harte kan aanbevelen.

Wat overigens jammer is voor de Utrechtse fietsers onder ons, is dat het Vuelta-peloton deze zomer over de Amerongse Berg gaat klimmen. Al die renners in het peloton hebben de Strava-app ook gewoon aanstaan. Die rijden straks alle Utrechtse records naar de kloten.”

Wat hoopt u dat het internet gauw over u vergeet?

“Je moet heel goed zoeken, wil je iets slechts over mij vinden. Los van die ene parkeerboete, maar dat zal ik wel overleven. Dat is ook mijn gouden tip: deel nooit iets in haast of emotie. Nooit. Wellicht dat dit interview me nog eens gaat achtervolgen. Heb ik iets heel stoms gezegd?”