Column

Israël won bijna het Songfestival en het judeofobe riool barstte open

Arthur van Amerongen betoogt dat het Eurovisie Songfestival, de media en progressieve activisten samen een hypocriete en antisemitische hetze tegen Israël vormen, waarbij hij scherp uithaalt naar onder andere Abdelkader Benali als personificatie van die vijandigheid.

21/05 | 2025 door Arthur van Amerongen Leestijd 6 minuten
Afbeelding

Het was me het weekeindje wel, vrienden van Israël en het oude volk. Yuval Raphael won bijna het Songfestival, het CIDI tikte de vijftig lentes aan en vierde dat in het Amsterdamse Tropenmuseum en op diezelfde dag was er een grote Tena-manifestatie op het Malieveld. Hoogtepunt: de kosjere looprekkenrace, met een fotofinish van Hedy d’Ancona en Jaap Hamburger. 

Maar laat ik bij het begin beginnen. Yuval werd tweede met dit prachtige liedje en antisemieten, judeofoben, jodenhaters en aanverwant gajes begonnen massaal te krijsen dat dat de schuld was van de Wijzen van Zion (die van de Protocollen), de Mossad en extreem-rechts want dit duivelse verbond had de stem des volks gemanipuleerd.