Spring naar de content
bron: ANP/PHILIPPE HUGUEN

Don Arturo steunt de boeren. Leg Schiphol plat!

De trekker is het beste wapen tegen de waanzin van het klimaatakkoord en de opstand van de boeren is het beste wat Nederland in lange tijden is overkomen, vindt Arthur van Amerongen. Hij kijkt uit naar een beleg van Schiphol.

Gepubliceerd op:
Geschreven door: Arthur van Amerongen

Als je nu iets aardigs over boeren zegt in het doodzieke Nederland, word je door de Deugkerk meteen afgeserveerd als alt-right.

Als boeren Schiphol platleggen, wordt dat door de millennials als een extreemrechtse daad beschouwd. Als Greenpeace het doet, staan de sneeuwvlokjes te juichen.

Ik hoor mijn talrijke linkse lezers al mopperen: drs. Van Amerongen moet zo nodig weer De Dwarsdenker des Vaderlands uithangen. Hij kiest blindelings partij voor alles waar de Deugkerk tegen is, terwijl hij diep in zijn hart een goedmoedige, empathische sociaal-democraat is.

Dat klopt als een zwerende vinger want de schoorsteen moet roken, en als de Joop mij vandaag nog een aantrekkelijk financieel aanbod doet, ben ik weg bij de Haagsche Post. Zoals de wind waait, waait mijn jasje. Ik ben dus net zo’n windvaan als klimaatclown Frans Timmermans, alleen is mijn aerodynamica wat soepeler. 

Ons aller Frenske liet deze week een nat mediascheetje.

Maar ik hou echt van boeren en dat ga ik zo dadelijk aantonen, met door anekdotes gelardeerde feiten.

Ons aller Frenske liet deze week een nat mediascheetje: hij wil veertig procent van de Europese landbouwsubsidies overhevelen naar milieu en inzetten voor klimaatacties tegen de opwarming van de aarde de komende zeven jaar. Daarnaast eist hij dat zijn onderdanen minder gaan eten.

Holle Bolle Gijs die oorlog voert tegen voedselverspilling: die moet de lezer zelf maar inkoppen want ik vind het té makkelijk.

Ik weet niet of Frenske wel eens een boze Franse boer in het echt heeft gezien.

 Ik denk het niet, want als hij de Franse landbouwsubsidies gaat halveren, wordt Brussel gesloopt. Denk aan duizenden trekkers, giertanken en woestelingen met hooivorken en rieken en machetes. Er gaan doden vallen!

Ik ben een van de zeldzame Nederlanders die nog nooit Boer zoekt Vrouw heeft gezien. Dat komt door dat vreselijke mens dat de boel aan elkaar mekkert. Veel Hollandser dan Yvon Jaspers vind je ze niet. Ze heeft net zo’n huilgezicht als Natasja Froger en ze veinst aardigheid. “The girl next door”: my ass. Zonder Kenau Jaspers zou ik wel naar het programma kijken.

Als kind ging ik letterlijk de boer op. Op mijn driewieler moest ik door weer en wind en tijdens diverse hongerwinters eieren, aardappelen, kroten, koolrapen, groenten en fruit, kaas, melk en biest halen. Niet alles tegelijk natuurlijk want ik was niet helemaal volgroeid en als er in mijn rugzakje meer dan een kilo piepers zaten, brak mijn ruggengraat. Niet voor niets werd ik de Lilliputter van de Nachtegaallaan genoemd. Ik riep dan altijd terug dat het bij mij in ieder geval geen genetisch defect was als gevolg van inteelt, de ‘claim to fame’ van Ede in de jaren zestig. Ik meen dat Volendam nu het hoogste scoort qua ‘neef en nicht geeft scheef gezicht’ maar het kan ook Marken zijn of een willekeurige rafelrand van Amsterdam.

Als iemand nog een mobiel nummer van een biest- of griestdealer heeft: graag.

Ik was een dwerg omdat ik te vroeg geboren was en de eerste maanden van mijn leven in een couveuse doorbracht, als een albinoreptiel in een terrarium. Maar met mijn genen is niks mis, potverdomme.

Biest is de eerst melk van een koe die net gekalfd heeft. Daar kruimel je beschuit doorheen en dat smaakt goddelijk. Ik vertrouw mijn geheugen niet helemaal (meer) en heb biest even gekoekelt: bij koeien wordt de eerste melk na het kalven griest genoemd; de tweede melk, vanaf twaalf uur na het kalven, wordt biest genoemd. Dit zijn termen die stammen uit de 19e eeuw of nog eerder. In verband met de andere samenstelling mag biest de eerste dagen niet in de melktank. Na een dag of veertien noemt men het geen biest meer.

Zo, dan weet u dat ook weer. Ik neem aan dat het spul inmiddels verboden is dus als iemand nog een mobiel nummer van een biest- of griestdealer heeft: graag.

Mijn eerste hondje Blackie, die wit was, kwam van de boer. Die stond op het punt een nest jonge hondjes te verzuipen en ik ben toen heel hard gaan janken, zeg maar zoals Yvon Jaspers wanneer haar echtgenoot zegt dat hij Wendy van Dijk eigenlijk sympathieker, empathischer, erotischer, oprechter en knapper vindt, en minder aanstellerig en minder hebzuchtig.

Ik heb Blackie dolblij onder mijn boezeroen gestopt en mee naar huis genomen. Hij was tot mijn zestiende mijn enige en tevens beste vriend en ik denk nog elke dag aan die trouwe viervoeter.

Ik vrees dat ik erg gevormd ben door die typisch Edesche humor.

Die boeren in de wijde omgeving van Ede hadden botergeile dochters, al wist ik niet wat geil was. Door de grote jongens werd ik eens met een gulden naar de apotheek gestuurd. Daar moest ik een pot geil kopen. Ik vrees dat ik erg gevormd ben door die typisch Edesche humor.

Ik moest vaak doktertje spelen bij die boerenmeiden: tussen de koeien, in de hooiberg, op de zolder, in de gierput en op de trekker.

Schaamhaar was in die tijd heel hip en die meiden, amper een jaar of 12/13, hadden meer haar op hun flamoes dan op het hoofd. Op school zeiden we: het Zwarte Woud dat het vrouwtje tussen haar benen houdt.

Daar moest ik mijn knuistje er in proppen en ook nog likken! Ik vond dat niet bepaald ‘geil’.

Gederverderrie! Ik ben toch geen hondje! Ik ging in mijn puberteit altijd uit in Wageningen (studentensociëteiten hadden goedkoop bier en geen sluitingstijd) en daar barstte het van de boerinnetjes op de landbouwhogeschool. Die hoefde ik niet te vingeren en te likken want dat duurde ze te lang. Ze kwamen uit oorden als Dronten, Ens, Lelystad en Emmeloord en droegen klompen, fladderjurken en enorme onderbroeken vol scheuren en slakkensporen.

Ik las dolgraag boeken over boeren, of het nou over Bartje ging of over de jongens van de Kameleon. Als kind verslond ik de boeken van Louwrens Penning over de Tweede Boerenoorlog in Zuid-Afrika. Wat een geweldige titels: De leeuw van Modderspruit, De held van Spionkop en De overwinnaar van Nooitgedacht.

Ik was gek op de legendarische Boertjes van Buuten.

Ach, wie kent ze nog: Gait-Jan Kruutmoes, Drika, Lubbert van Gortel, Boer Voorthuizen en Bertus Bolknak. Vroeger werd er nog mooie muziek gemaakt.

In Bennekom woonde Boer Koekoek, de voorman van van de Boerenpartij. Dat was een absolute klootzak. Ik heb voor het plaatselijk suffertje eens een verhaal over hem gemaakt want hij mishandelde pony’s op een vreselijke manier. Jammer dat Pistolen Paultje toen niet is langs geweest met een paar maten want die wist wel raad met dierenbeulen (eventjes de knieschijven aaien met een honkbalknuppel). Toch genoot Boer Koekoek de cultstatus bij de beau monde en de Linkse Kerk, getuige deze hommage.

Dus het is echt niet zo dat ik alle boeren lief vind. En ik weet heus wel dat de moderne landbouw schadelijk is voor het milieu. Maar ik vind het schandalig dat de klimaatmaffia de hardwerkende Hollandse boer tot de grote vijand heeft gebombardeerd. En die klimaatmaffia heeft een hele griezelige aanhang: tijdens de trekkerdemo in Den Haag twitterden antifaatjes, Bij1’ers, Jopianen en GroenLinksers zich lam: boeren zijn extreemrechts en zo mogelijk nog gevaarlijker dan het internationale zionisme.

De trekker is het beste wapen tegen de waanzin van het klimaatakkoord.

Ik heb nu al chips en cola klaarstaan voor het beleg van Schiphol, later deze maand. Dat wordt schitterend; duizenden trekkers die een schutskring (mooier dan cordon sanitaire) vormen rond onze internationale luchthaven. Dat zal de hoge heren en klimaclowns als Jetten, Nijpels en Klaver leren. En die hebben al een flinke dreun gehad door dat geweldige bericht over biomassa.

Nu weet heel Nederland dat GroenLinks en D66 massaal bomen laten kappen voor biomassa en komt er hopelijk snel een einde aan die krankzinnige ontbossing.

De boerenopstand is het beste wat Nederland in lange tijden is overkomen. De trekker is het beste wapen tegen de waanzin van het klimaatakkoord.

Ik sluit mijn preek graag af met een van mijn lievelingsgedichten: Ballade van den boer van J.W.F. Weremeus Buning.

Er stonden drie kruisen op Golgotha,
Maar de boer hij ploegde voort.
Magdalena, Maria, Veronica,
Maar de boer hij ploegde voort,
En toen zijn akker ten einde was,
Toen keerde de boer den ploeg
En hij knielde naast zijn ploeg in het gras,
En de boer, hij werd verhoord.

Hier wordt het hele gedicht voorgelezen, speciaal voor de visueel uitgedaagde lezers.