Na drie ep’s is er eindelijk een debuutalbum van Rotterdams beste americana-vertolkster, Sonja Markowski. De plaat is intiem, zoals het hoort bij americana. Haar liedjes zijn persoonlijk en teder. Ze suggereren, meer dan dat ze direct vertellen, gevoelens die te maken hebben met liefde, vriendschap, geborgenheid, familie, hoop en desillusie. De nummers blijven hangen, omdat Sonja met haar fluisterstem een eigen kijk op de wereld neerzet, geformuleerd in simpele, poëtische teksten. En ze durft stil te zijn, waardoor ruimte ontstaat voor mooie geluidstapijtjes van multi-instrumentalist Jan van Bijnen en bassist Rogier Hemmes. Vooral Van Bijnens dobro-spel geeft de cd iets extra’s.
De meeste nummers worden gezongen in accentloos Engels, maar drie zijn Duitstalig. Dat lijkt raar voor americana, maar klinkt volkomen natuurlijk, waardoor de liedjes je raken op een onverwachte manier. Een beetje zoals een goed liedje van Nena uit de jaren tachtig. Vooral het countryrocknummer So en het afsluitende slaapliedje Träume Sü zijn hoogtepunten van het album.
Sam Gerrits
