Er zijn twee manieren om de evolutie van de mens te bestuderen. De eerste is al een eeuw oud. Archeologen en paleontologen zijn er druk mee. Ze bestuderen fossielen, stenen werktuigen en grotschilderingen. De tweede manier is jonger. Hierbij wordt uitgegaan van het product mens zoals dat zich heden ten dage aan ons voordoet. Centraal staat de gedachte dat al onze eigenschappen moeten hebben bijgedragen aan het blote feit dat we er nog zijn. Survival of the fittest. Maar van een groot aantal menselijke eigenschappen is op geen enkele wijze in te zien hoe zij hebben kunnen bijdragen aan natuurlijke selectie. Een voorbeeld is de menselijke geneigdheid te geloven in fantastische en bovendien volstrekt onbruikbare verzinsels. De voorbeelden zijn legio. Te denken valt aan Griekse mythen, godsdiensten, homeopathie, buitenaardse ontvoeringen, allerlei ideologieën en de Europese Unie.” Daar konden ze het in Brussel en Straatsburg mee doen.
