Dalrymple in Nederland

In zijn nieuwe boek Drugs, de mythes en de leugens hamert Theodore Dalrymple weer lustig op hetzelfde aambeeld als in zijn meest befaamde werk Leven aan de onderkant. Cultuurpessimist Dalrymple vindt dat het in onze samenleving ontbreekt aan duidelijke structuren en dat mensen die buiten de boot dreigen te vallen – criminelen, junks, de achtergebleven onderklasse – door de overheid veel te weinig op hun eigen verantwoordelijkheid worden gewezen. De verzorgingsstaat, het grote ideaal van de linkse intelligentsia, heeft hen lui gemaakt. Maar wat denken representanten en critici van de gewraakte jaren zestig over de stoere ideeën, de ferme taal en de hardhandige oplossingen van Dalrymple?