Een regisseur die eigenlijk niet wil dat zijn film als festivalopening wordt gebruikt, het Gouden Kalveren Gala dat voor tv wordt gereduceerd tot een babbeluurtje met een oubakken talkshowhost en een directeurschap waar iedereen voor bedankt. Zie hier het Nederlands Film Festival in een notendop. Het Utrechtse festival in crisis opent vanavond (woensdag, red.) de zevenendertigste editie. Is er nog toekomst voor het festival dat de Nederlandse cinema zou moeten vieren en stimuleren?Alle hoop is dit jaar gevestigd op Tulipani: liefde, eer en een fiets, de NFF-openingsfilm van regisseur Mike van Diem. Het is een nostalgisch en simpel aandoend sprookje. Tulipani gaat over een Nederlandse boer (Gijs Naber) die na de Watersnoodramp van 1953 met wat tulpenbollen op een fiets naar Italië rijdt om daar in een klein dorp de wat excentrieke buitenlander uit te hangen.In 1998 hield Van Diem met zijn sterke boekfilm Karakter voor het laatst Hollands filmglorie hoog door een Oscar te winnen. Nu moet hij met hulp van honderden tulpen de Nederlandse film uit het Utrechtse moeras trekken. Het is ook niet eens de wereldpremière van de film. Die was op het veel prestigieuzere Toronto filmfestival, een paar weken geleden.De totstandkoming van Tulipani is misschien wel exemplarisch voor het Nederland Film Festival: chaotisch en met een onsamenhangend resultaat. De Nederlands-Italiaanse-Canadese coproductie zou eerst door Marleen Gorris (bekend van het Oscarwinnende Antonia) worden geregisseerd. Na twee dagen filmen haakte ze echter al af vanwege een burn-out. Dan willen we een andere Oscarwinnende Nederlandse regisseur, zo zouden de financiers van de film hebben gezegd.
Dat werd dus bijna automatisch Mike van Diem. Hij herschreef het scenario en maakte er een web van familielijnen en verschillende generaties van, gecombineerd met een kluchtige toon. Juist deze combinatie maakt Tulipani tot een onvervalste compromisfilm, iets wat vroeger ‘europudding’ werd genoemd, naar de inspiratieloze Europese co-productiefilms. De talloze lijntjes raken verstrikt in elkaar. Het maakt je als kijker op een gegeven moment niet meer uit hoe ze bij elkaar komen. En door het kluchtige karakter sneeuwt het beetje drama dat Tulipani heeft volstrekt onder.Mike van Diem heeft lang getwijfeld of hij wel wilde dat Tulipani het Nederlands Film Festival zou openen, vanwege het beroerde karakter van de laatste drie openingsfilms. Ironisch genoeg past zijn nieuwe film naadloos in het dubieuze rijtje De Held, Bloedlink en Hoe duur was de suiker. Hierdoor wordt helaas een Utrechtse traditie voortgezet. En dat terwijl het Nederlands Film Festival dit jaar eigenlijk reden tot feest zou moeten hebben.






