Het laatste wat bedrijven doen als hun vooruitzichten aantrekken is het in vaste dienst nemen van personeel. Liever huren ze tijdelijke krachten in via uitzendbureaus, die vormen dan de zogenaamde flexibele schil. Uitzendkrachten zijn per uur wel wat duurder maar je kunt er ook per uur weer vanaf en dat is met name in landen waar de ontslagbescherming fors is - zeg maar: in alle West-Europese landen - een groot voordeel. Zo hou je de arbeidsproductiviteit op het hoogste niveau.
Trekt de omzet van uitzendbureaus aan - gedurende een paar maanden in stijgende lijn - dan is dat een vroege indicator dat de economie zich herstelt. Omgekeerd is een krimpende omzet van uitzenders een goede indicator dat de economie weer verslechtert. Dat zien we nu met en aan de cijfers van Randstad die in Europa, maar ook in de Verenigde Staten, een grote speler is.
In Nederland publiceert de ABU, de Algemene Bond van Uitzendondernemingen, elke maand de cijfers over het aantal verkochte uren. Die grafiek ziet er al dit hele jaar onheilspellend uit.
Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, DSM, Heineken, KPN, Shell en Unilever en is Neutraal in de AEX. De positie in de AEX is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn.——— Volg HP/De Tijd ook op Twitter.
