Niemandsdagen
De dagen liggen ertussen,
het zijn niemandsdagen.
We graven ons massaal in en
zoeken dekking voor de klap waarvan
we de kracht vermoeden.
Intussen tellen we af,
vermorsen kostbare, geschonken tijd
met hopen
tegen beter weten in.
Ik zoek ruimte in m’n hoofd,
licht, lucht
en wacht op de flits die
mij anders laat kijken.
Die ene knip met de vingers
die mij leert te vergeten,
die mij dwingt de beelden te
verdringen van Mario Gómez,
de man die niet wenste te juichen,
het teken dat mij opdraagt alle wedstrijden van
de jongens achter me te laten.
Waarna ik de herinneringen in een leeg jampotje stop en begraaf in een diepe kuil waarvan ik de lokatie ongemarkeerd laat.
Konden we maar alvast doorspoelen
naar zondag,
Dag van Ons.
J. F. M. van Deyssel
_________________________ Volg HP/De Tijd op Twitter!
