Edoch, de kans bestaat dat haar 26 jaar lange loopbaan als bazin van het feministisch maandblad begin april nog een bizar slot krijgt. Dan doet de Commissie Gelijke Behandeling uitspraak in de zaak die het Haags Bureau Discriminatiezaken tegen Opzij heeft aangespannen. Aanleiding: het afwijzen van een sollicitant, puur en alleen omdat hij van het mannelijk geslacht is. Een Commissie-woordvoerder verwacht de uitspraak ‘rond 7 april’.
Dresselhuys vindt dat mannen geen feminist kunnen zijn. Gert-Jan Ankoné , directeur van het anti-discriminatiebureau, stelt echter dat mannen wel degelijk kunnen sympathiseren met het feministisch gedachtengoed. Door de sollicitant (hij wil helaas anoniem blijven) rücksichtslos af te wijzen, heeft Opzij artikel 1 van de Grondwet overtreden, doceert Ankoné. “Het gaat om het principe. Als een bedrijf zou zeggen: ‘Natúúrlijk nemen wij geen allochtonen aan,’ is het land te klein. En terecht.”
Als de Commissie Gelijke Behandeling uitspraak doet, is Dresselhuys dus al vertrokken bij Opzij. In het aprilnummer van het blad zwaaien acht (ex)-bewindslieden haar uit. Hun epistels, kort samengevat: ze sidderden voor Cisca, maar bewonderden haar evenzeer. Alleen Ad Melkert sidderde uiteraard niet. Welnee, hij roemt Dresselhuys’ ‘inspirerende kracht’.
Oud-staatssecretaris van Emancipatiezaken Annelies Verstand (D66) was voor die inspirerende kracht helaas niet ontvankelijk. Verbitterd: “Dresselhuys’ commentaar op mijn beleid was altijd zuur.”
