Archief

Exit 2008

Waarmee het in 2009 maar eens afgelopen moet zijn.

20/12 | 2008
door Jan Kuitenbrouwer
Leestijd 2 minuten
archief HP/De Tijd

– Graag een kort antwoord.– Commercials met zwevende dingen.– Dat ‘Tot zo!’ van Ikea. Hebben we iets afgesproken dan?– Geer.– Spuiten & Slikken. Dat het bestaat, soit, maar het moet geen instituut worden.– Fijn uur. ‘Fijne avond’ gaat nog, maar ‘fijn uur’, ik weet het niet.– Bruggetjes naar het weer.– Helemaal goed.– Dingen die terugkomen terwijl ze toen al niet goed waren.– Valse concurrentie door de publieke omroepen.– Kranten die hun datum verplaatsen.– Neuken met de Sterren. Dat dansen ging nog.– Te ‘leuke’ Kamerleden. Het hélpt niet!– Kranten die hun redactionele kolommen verkopen. We noemen verder geen namen.– Pseudo-diepzinnige overpeinzingen bij een nieuwsfoto.– En Goor.– Bonusaanbiedingen zonder prijskaartje.– JAN-producten bij Gamma. Je hebt het Arsenaal en je hebt de Kwantumhal, en laat dat nou maar zo.– Rijkman Groenink die terug wil. Eerst drie jaar zieken wassen in Afrika, oké?– Autobestuurders die te weinig afstand houden en vervolgens niet achteruit willen als jij parallel wilt parkeren.– Anti-intuïtieve rotondes. Wat is toch dat taboe op de kruising?– Slechte flapteksten, terwijl het boek goed is.– En René-tje dan ook maar.– Brood met passie.– Wii-blessures.– De Taliban. Een Nobelprijs voor iemand die daar een middel tegen vindt. Hebben ze geen gen of zo, waarmee we iets kunnen doen?– Helemaal leuk.– Restaurants die nog precies zo miserabel zijn als voor de make-over van Herman den Blijker.– Programmagegevens van de publieke omroep waarvoor betaald moet worden.– Niks meer aan doen.– Resultaatgericht werken. Dat is net zoiets als broodgericht bakken. Of zuivelgericht melken. Seksgericht neuken.– Opzij uitspreken als op-z-ij, in plaats van gewoon opsij.– Ergens op infocussen. Je bedoelt inzoomen. Maar daar moet je óók mee ophouden.– Natas.– Het journalistieke dagmenu volgens de NOS: ’s ochtends tulpenpap, ’s middags tulpensoep en ’s avonds tulpenpuree met tulpenpudding toe.– Doe-doei!– Doorpakken.– Nieuwslezeressen wier boezem meer expressie heeft dan hun gezicht; ik noem geen namen.– Botox.– Gezondheidsfascisme. Langer leven, pfff, met dít pensioen?– Het rookverbod in cafés.– Dingen een plekje geven. Mensen die dat zeggen zou je zelf een plekje willen geven. Achter het behang.– Mensen die te beroerd zijn om even buiten te roken.– Popcorn en frisdrank in de bioscoop. Zíen jongelui misschien niet meer als hun kaken niet bewegen?– Papadagen. Niet het feit, die naam. Klinkt gewoon te, te Klink.– Het paddoverbod. Nog even en de courgette is contrabande. Misschien moeten we het zo afspreken: iets dat smaakt in de ratatouille wordt níet verboden, oké?– Oppakken. Overdrachtelijk bedoeld althans. Of is het al te laat?– Kamerleden die over de hoed van Plasterk zeuren.– Klimaatneutrale shampoo.– Klimaatneutraal.– Klimaat!– De toon van het debat.– Verongelijkte artistiek directeuren. Denk aan wat je moeder zei: “Neeee, nu zijn zíj aan de beurt. En dan zo meteen jij weer.”– Het fileprobleem. Als we er nu gewoon eens over ophouden?– Politici die hun antwoord beginnen met ‘nou ja…’– Banken die omvallen. Hoezo omvallen. Busmaatschappijen vallen toch ook niet om?– Studies naar Youp van ’t Hek.– Dertigers die niet tegen kritiek kunnen. En dan zeggen: ja maar m’n moeder is ziek.– PvdA’ers die ineens flink doen tegen immigranten. Janmaat zei het, dus hij was fout; ik zeg het, maar ik ben goed.– De hoed van Plasterk.– Beleggers met krokodillentranen.– Financiële tycoons die geen spijt hebben.– Financiële tycoons die wel spijt hebben.– De uitdaging. Zullen we voortaan alleen nog van een ‘uitdaging’ spreken als er ook echt een man in livrei met twee pistolen klaarstaat?– Dat handen geven na een tv-gesprek. Het is toch geen ruzie?– De terugkeer van religie. Ik geloof er niks van.– Maar als je toch bezig bent: bid voor ons.