Archief

De Kring: Silvio de Groot, Atte Jongstra, H.J.A. Hofland

Crisis-proof

09/02 | 2009
door De Redactie
Leestijd 3 minuten
archief HP/De Tijd

Na de Zwitserse en de Argentijnse edities heeft Metro International vorige week ook de Spaanse editie van de gratis krant Metro de nek omgedraaid. Zomaar opeens, pats boem. “Schokkend,” reageerde Spits-hoofdredacteur Bart Brouwers.

Silvio de Groot, uitgever van Metro Nederland, loopt ‘onze’ Metro ook gevaar?

“Nee hoor. Wij maken nog steeds winst.”

Ook dit jaar, dat voor alle mediabedrijven een regelrecht horrorjaar dreigt te worden?

“Daar gaan we wel van uit. Onze kosten, bijvoorbeeld die van distributie, zijn veel lager. Nederland is immers een vrij klein land. Bovendien is de Spaanse economie echt volledig onderuit gegaan. Inmiddels is al veertien procent van de Spaanse beroepsbevolking werkloos. Veertien!”

Metro Nederland is dus volledig crisis-proof? 

“Ik denk het wel.”

U had ook kunnen zeggen: absoluut!

“In dat geval zeg ik: absoluut!” 

Yesss!

Schrijvers een introvert volkje? Niet Atte Jongstra. “Yessss! Hoera!” schreeuwde hij toen Max Pam himself hem vorige week donderdag de prestigieuze Max Pam Award overhandigde.

Jongstra, die Pam ter plekke uitriep tot beste recensent van Nederland, kreeg de prijs der literaire prijzen, een Townsend Black Lacquer-vulpen, voor zijn boek Klinkende ikken. Nu maar hopen dat een van zijn fans als de wiedeweerga Jongstra’s Wikipedia-pagina aanpast. Maandag jongstleden was dat nog steeds niet gebeurd. Schande!

De winnaar van de oeuvreprijs, Martin Bril, liet zich in de Amsterdamse sociëteit De Kring vertegenwoordigen door zijn uitgever Mai Spijkers. Bril was helaas te ziek om zijn Waterman Carene GT zelf te komen ophalen. 

U bent overleden

Wilt u weten wanneer u doodgaat? Dat kan. Op de website Sterfdatum.nl vult u uw persoonlijke gegevens in en enkele tellen later leest u tot op de seconde precies wanneer uw leven voorbij is. Geinig puberspeeltje. 

HP-lezer Jeanne van Rutten vond de website iets minder grappig. Toen zij haar eigen naam googelde, stuitte ze op haar eigen rouw-advertentie: ze heeft nog tot 25 juni 2028. Van Rutten was not amused en verzocht de website met klem haar rouwbericht te verwijderen. Maar helaas, aan gene zijde bleef het stil.

De man achter de site heet Alexander van Slooten. Op een mailtje van dit blad reageert hij wél. Volgens zijn juristen doet hij niets verkeerd, schrijft hij. Hij krijgt wekelijks een à twee verwijderingsverzoeken. “Als de naam dermate specifiek is dat het over niemand anders kan gaan dan die ene persoon, wordt de naam verwijderd.”

Blijkbaar is Van Ruttens rouwadvertentie niet ‘dermate specifiek’. 

Ernstige fout

Je zult maar sterauteur zijn bij De Arbeiderspers, Nieuw Amsterdam of De Bezige Bij. Heb je je beste boek sinds tijden geschreven en dan vergeet jouw uitgever het in te zenden voor de longlist van de Libris Literatuurprijs. Het overkwam onder anderen Christiaan Weijts,Hans Münstermann en Tessa de Loo. Op de website Boekblad.nl spreekt Arbeiderspers-directeur Lex Jansen van een ‘ernstige fout’. “Verschrikkelijk dat het gebeurd is. Ik heb er geen excuses voor.”

Weijts, uit de Arbeiderspers-stal, zegt desgevraagd het ‘erg jammer’ te vinden dat zijn Via Cappello 23 niet op de lijst staat. “Het hele literaire landschap is zo ingericht dat veel van zo’n nominatie afhangt. Als je op de lijst staat, krijg je extra promotionele aandacht. Je krijgt vaker een uitnodiging voor het een of ander en komt vaker met je hoofd op de tv.” 

Ook leuk: de winnaar van de Libris-prijs ontvangt 50.000 euro. Is Weijts boos c.q. woedend? “Nee, maar probeer Münstermann eens...” 

Bij Münstermanns uitgeverij Nieuw Amsterdam neemt ‘Marnix’ de telefoon op. Marnix is office manager Marnix Rombaut. Hij zegt: “U moet Anne Kramer hebben, en die is er niet.” Is er echt niemand die even Münstermanns telefoonnummer kan opzoeken? “Nee,” zegt Marnix. Daarmee beschouwt hij het gesprek als beëindigd en gooit hij de hoorn op de haak.

Als we hem terugbellen om onze verbazing kenbaar te maken, bitst Marnix: “We waren uitgepraat. Er is niks dat zo belangrijk is dat het niet een weekje kan wachten. Daaag.”

Juist ja. Misschien is het die ‘het-kan-wel-wachten’-houding waardoor de eerder genoemde Münstermann, Weijts, De Loo én Jan Cremer, Jan van Loy, Paul Baeten Gronda, Jerry Goossens en Bert Nattergeen kans meer maken op de Libris-prijs. 

Machtig

Behalve de Belgische Persgroep wil ook de Telegraaf Media Groep de noodlijdende uitgeverij PCM geheel of gedeeltelijk overnemen, bleek afgelopen maandag. PCM geeft onder meer NRC Handelsblad uit. Eminence grise van de Rotterdamse krant is columnist Henk Hofland (81). Hij werd in 1999 uitgeroepen tot ‘journalist van de eeuw’.

Meneer Hofland, de NRC als onderdeel van het Telegraaf-concern, ziet u daar iets in?

“Ik heb hier vele jaren geleden al eens een artikel over geschreven voor de NRC. De kop was: ‘Er wordt met ons gesold’. Het stuk was opgemaakt als het J’accuse van Emile Zola. Dit zegt genoeg, lijkt me.”

En als zo’n overname nou economisch noodzakelijk is? 

“U gaat hier iets over schrijven?”

Ja. Ik wil graag weten of Henk Hofland zegt: “Over mijn lijk!” 

“Ik ben er uberhäupt op tegen dat de krant nog een keer van eigenaar verandert. Maar ja, ik heb niks meer te vertellen. Ik heb het grootste deel van mijn leven gehad, vermoed ik.Dus tja, wat moet je dan verder?”

U zou, zo tegen het eind van uw leven, een statement kunnen maken: “Als De Telegraaf eigenaar van de NRC wordt, leg ik mijn pen neer.”

“Ik ben absoluut geen Telegraaf-man, maar ik ga me niet vastleggen op een denkbeeldig scenario. Eén ding weet ik wel: de eigenaar van een krant is altijd machtiger dan de redactie.”