Maar de ondernemer die overweegt om straks in het gat te springen, doet er verstandig aan om eerst vast wat fiscaal compensabele verliezen te maken en boekt een vlucht naar Barcelona. Via een tip van Jay McInerney - die behalve Bright Lights, Big City ook een aantal gepassioneerde wijnpublicaties heeft geschreven, zoals Bacchus and Me en A Hedonist in the Cellar - belandde ik in het hypermoderne Monvinic. Nu ben ik in Spanje wel wat gewend als het gaat om vinologisch-architectonische hoogstandjes. Ik bezocht Ysios (www.bodegasysios.nl), vormgegeven door Santiago Calatrava, monsterde Frank ‘Guggenheim’ Gehry’s Ciudad del Vino (www.marquesderiscal.com), en inspecteerde de inspanningen van Ignacio Quemada voor Bodegas Juan Alcorta (www.bodegasjuanalcorta.nl). Ook Alfons Tost, de binnenhuisarchitect van Monvínic, kan zich in dit rijtje scharen.
En gelukkig was er na zijn inspanningen nog budget over.
In Monvínic staan vierduizend wijnen op de kaart, waarvan er vijftig per glas te bekomen zijn. Er zijn zes sommeliers actief, die ieder verantwoordelijk zijn voor hun eigen wijk binnen de wijnwereld. Wie zelf wil kiezen, doet dat via een iPad waarop alle wijnen met hun karakteristieken en prijs zijn te vinden. En ofschoon Monvínic beslist geen verkapt restaurant is, is er ook een voortreffelijke chef actief, Sergi de Maià, de Catalaanse Young Chef of the Year 2009. Nimmer heb ik visgerechten met een betere cuisson gegeten dan bij Monvínic. Maar wel stuk voor stuk bereid in dienst van de wijn, dat spreekt. HH
Monvínic, Carrer de la Disputació 249, Barcelona. www.monvinic.com.
